7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinin, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre gerekçeli...
2. Ceza Dairesi 2022/7791 E. , 2022/16382 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinin, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre gerekçeli kararın tebliğinin yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın savunması alınırken bildirdiği ve bilinen son adresi olan adrese doğrudan MERNİS şerhi ile çıkartılan ve sanığın bu adresten ayrılmış olduğu belirtilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre muhtara tebliğ edilmek suretiyle 24/06/2013 tarihinde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olduğundan, sanığın 13/08/2020 tarihli eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine 04/03/2014 tarihli dilekçe ile yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Katılan ...ın, babasının adına kayıtlı olan ancak suç tarihinde kendisinin kullandığı suça konu 42 SV 572 plakalı aracı 23/12/2009 tarihinde saat 20.00da ikametinin önüne park ettiğini, ertesi sabah saat 07.45te aracını park ettiği yerde bulamadığını, çalındığını anladığını beyan etmesi; soruşturma ve kovuşturma aşamasında ikrarda bulunan sanığın bu ikrarlarında suç saatine ilişkin bir kabulünün olmaması ve UYAPtan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 24/12/2009 tarihinde gece vaktinin saat 06.00da bittiğinin anlaşılması karşısında; eylemin işlendiği saatin kesin olarak belirlenememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, atılı hırsızlık suçunun gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği ve buna göre sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCKnın 142/1-b maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e. maddesine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, 05/06/2013 olan mahkumiyet karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, CMUKnın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu ...