Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/10186 · K. 2022/5980
Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/10186 K. 2022/5980

E. 2021/10186K. 2022/598012 Ekim 2022
savunma hakkıadil yargılanma hakkı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

İlk Derece Mahkemesi : Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2017 tarih ve 2017/230 - 2017/97 sayılı kararı Suç : Terör örgütü propagandası yapmak Hüküm : 3713 sayılı TMK 7/2-1. cümle ve 7/2-2. cümle ve TCK 43/1, 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi Temyiz edenler : Sanık müdafileri Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMKnın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının...

Karar Metni

3. Ceza Dairesi 2021/10186 E. , 2022/5980 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2017 tarih ve 2017/230 - 2017/97 sayılı kararı Suç : Terör örgütü propagandası yapmak Hüküm : 3713 sayılı TMK 7/2-1. cümle ve 7/2-2. cümle ve TCK 43/1, 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyetine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi Temyiz edenler : Sanık müdafileri

Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMKnın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine ancak; 1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında temel ceza tayin edilirken; Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle TCKnın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak; hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun alt sınırdan makul düzeyde uzaklaşarak bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayin edilmesi, 2- İddianamede talep edilmediği ve esas hakkında mütalaada belirtilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TMK 7/2-2.cümle maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin Adil yargılanma hakkı başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Hak arama hürriyeti başlıklı 36. maddesine ve CMKnin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması, 3- Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK 63/1. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4- Bölge adliye mahkemesinin ve ilk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin, suçun zincirleme olarak işlenmesi nedeniyle son paylaşımın yapıldığı tarih olan 24.12.2015 tarihi yerine "26.05.2017" olarak gösterilmesi, Kanuna aykır...

Atıf Yapılan Mevzuat

AkıllıKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 53

Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma12

OtomatikKanun

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, m. 7

II. Resmî belgelerle ispat

OtomatikKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 43

Zincirleme suç

OtomatikKanun

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, m. 63

Mahsup

Benzer Kararlar

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/8700 · K. 2022/5521

5 Ekim 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/12262 · K. 2022/6750

25 Ekim 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/10425 · K. 2022/6140

11 Ekim 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/10390 · K. 2022/6330

18 Ekim 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/18636 · K. 2022/2571

9 Mayıs 2022

Yargıtay3. Ceza Dairesi

E. 2021/13765 · K. 2022/2766

17 Mayıs 2022