Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/5499 · K. 2022/16833
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5499 K. 2022/16833

E. 2021/5499K. 2022/1683313 Ekim 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Suç tarihi itibariyle, sanık hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 2 yıl olduğu ve teşdiden ceza verildiği belirtildiği halde, temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini ve sanığın yargılama aşamasında zarar giderme talebinde bulunmaması, bu konuda hiç bir beyanı ve iradesi olmamasına karşın sadece müştekinin zarar talebinin bulunmadığını belirtmesinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yeterli olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında yazılı şekilde TCKnın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak...

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/5499 E. , 2022/16833 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihi itibariyle, sanık hakkında uygulanan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 2 yıl olduğu ve teşdiden ceza verildiği belirtildiği halde, temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini ve sanığın yargılama aşamasında zarar giderme talebinde bulunmaması, bu konuda hiç bir beyanı ve iradesi olmamasına karşın sadece müştekinin zarar talebinin bulunmadığını belirtmesinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yeterli olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında yazılı şekilde TCKnın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4831 · K. 2022/16277

6 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2020/28121 · K. 2022/7551

18 Nisan 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2326 · K. 2022/12953

21 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2022/2918 · K. 2022/9120

11 Mayıs 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/2362 · K. 2022/14286

7 Eylül 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5533 · K. 2022/18059

1 Kasım 2022