Sanık müdafisinin yüzüne karşı tefhim olunan hükmü 09.04.2019 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, gerekçeli kararın ise 21.04.2019 tarihinde tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMKnin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği, yedi günlük sürenin son günü olan 28.04.2019 tarihinin hafta sonu tatilinin son gününe isabet ettiği ve sanık müdafisi tarafından 29.04.2019 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi verildiği görülmekle; 5271 sayılı CMK'nin 39/4. maddesindeki "Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter." şeklindeki düzenleme karşısında, sanık müdafisinin temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir. Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak...
11. Ceza Dairesi 2022/535 E. , 2022/16193 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme ...
Sanık müdafisinin yüzüne karşı tefhim olunan hükmü 09.04.2019 tarihli süre tutum dilekçesi ile temyiz ettiği, gerekçeli kararın ise 21.04.2019 tarihinde tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMKnin 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği, yedi günlük sürenin son günü olan 28.04.2019 tarihinin hafta sonu tatilinin son gününe isabet ettiği ve sanık müdafisi tarafından 29.04.2019 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesi verildiği görülmekle; 5271 sayılı CMK'nin 39/4. maddesindeki "Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter." şeklindeki düzenleme karşısında, sanık müdafisinin temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir. Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanunun 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanunun tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.