E. 2021/3287 K. 2022/7164

11. Hukuk Dairesi 2021/3287 E. , 2022/7164 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04.04.2019 tarih ve 2018/204 E- 2019/162 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2019/973 E- 2021/235 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin "FİT" ibareli 29, 30, 32, 35. sınıf ürünleri içeren tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının 10.02.2017 tarihinde "inofit" ibareli 30. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2017/11766 numarası verilen başvuruya müvekkilinin iltibas, tanınmışlık ve kötüniyet vakıasına dayanarak itirazda bulunduğunu, ancak itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından 2018/M-2744 sayılı kararla haksız ve hukuka aykırı olarak reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Diğer davalı şirket temsilcisi savunmada bulunmamıştır. İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacının markalarının "FİT" esas unsurlu oldukları, davalının 2017/11766 sayılı başvurusunun kapsamında bulunan 30. sınıf ürün ve hizmetlerin, davacının markalarının kapsamında yer alan ürün ve hizmetlerle aynı türden olduğu, "FİT" ibaresinin gıda ürünleri ve bununla ilgili hizmetlerin sunumu bakımından zayıf bir marka olduğu, zayıf markaların ayırt edici gücü yüksek markalar gibi korunmasının mümkün olmadığı, zayıf markaları adına marka olarak tescil ettirenlerin, sonraki zamanlarda anılan işaretleri başkalarının da diğer ayırt edici eklerle ve şekillerle birlikte tescil edilebileceğini öngörmeleri ve buna katlanmaları beklentisinin marka hukukunun evrensel bir prensibi bulunduğu, davacının "FİT" esas unsurlu markalarıyla davalının "inofit" ibareli başvurusu arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak genel izlenimde ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, zira markaların bir bütün olarak korunabileceği, karşılaştırma esnasında tescilli marka ile başvuru konusu işaretin parçalara ayrılarak incelenmesinin ve iltibasın bulunup bulunmadığının mücerret bir parçaya bağlı olarak yapılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi...