Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2020/8436 · K. 2022/6991
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/8436 K. 2022/6991

E. 2020/8436K. 2022/699119 Ekim 2022
iptal kararıiadeyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinin, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2020/8436 E. , 2022/6991 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinin, Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından, tebligata, Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir. Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada; sanığa yokluğunda verilen 10/05/2016 tarihli kararın tebliği için sanığın mahkemede bildirdiği en son adresi esas alınarak bila tebliğ iade edilen tebligat bulunmadığı halde, doğrudan Mernis Adresi ibareleri ile çıkarılan ve merci tarafından tebligatın 06/06/2016 tarihinde dağıtıcı tarafından,Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edilmesinin usule aykırı olması nedeniyle sanığın 14/06/2016 tarihinde öğrendiği hüküme yönelik aynı tarihte verdiği temyiz dilekçesi süresinde kabul edilip, 06/06/2016 tarihli tebliğe rağmen süresinde temyiz isteminde bulunulmadığı gerekçesiyle verilen 16/06/2016 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın kanuna aykırı olmasından dolayı temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3-2,62/1. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair . 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 06/03/2014 tarihli ve 2012/478 esas, 2014/127 sayılı kararının 05/05/2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 14/05/2014 tarihinde tehdit suçunu işlediği ve ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 17/06/2015 t...

Atıf Yapılan Mevzuat

OtomatikAnayasa

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, m. 20

A. Özel hayatın gizliliği

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 1

(Değişik: 11/1/2011-6099/1 md.)

full_scan_v1Kanun

7201 sayılı Tebligat Kanunu, m. 2

(Değişik birinci fıkra: 6/6/1985-3220/2 md.) Diğer kanunlarda özel

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/7162 · K. 2022/5888

21 Eylül 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/7277 · K. 2022/6384

10 Ekim 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/8005 · K. 2022/8031

3 Kasım 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/8109 · K. 2022/6745

12 Ekim 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/8101 · K. 2022/6755

12 Ekim 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2020/7268 · K. 2022/6406

10 Ekim 2022