Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2021/4659 · K. 2022/17090
Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4659 K. 2022/17090

E. 2021/4659K. 2022/1709019 Ekim 2022
tekerrürsavunma hakkı
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak görülmüş; 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir....

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2021/4659 E. , 2022/17090 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak görülmüş; 5237 sayılı TCKnın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCKnın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2014 tarihli, 2011/452 Esas, 2014/127 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan hükmedilen 10 ay hapis cezasına dair mahkumiyet hükmünün dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre kesinleşme tarihi 08/07/2014 olmakla birlikte UYAPtan yapılan incelemede, söz konusu mahkeme kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03/12/2020 tarihli ve 2020/24923 Esas, 2020/14404 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği ve buna göre bahse konu ilamın temyize konu suç tarihi itibariyle kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında, anılan mahkeme kararı nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı, ancak, sanığın adli sicil kaydında bulunan hakaret suçundan 1 yıl 2 ay 16 gün hapis cezasını içeren ve 27/10/2015 tarihinde kesinleşen Reyhanlı Sulh Ceza Mahkemesinin 20/11/2012 tarihli ve 2011/382 Esas, 2012/500 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak; Reyhanlı Sulh Ceza Mahkemesinin 20/11/2012 tarihli ve 2011/382 Esas, 2012/500 Karar sayılı kararına konu hakaret suçundan verilen 1 yıl 2 ay 16 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının mükerrirliğe esas alınarak, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeni ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın,...

Benzer Kararlar

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5468 · K. 2022/17004

18 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/3100 · K. 2022/12689

20 Haziran 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4758 · K. 2022/16890

17 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5556 · K. 2022/17028

18 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/4025 · K. 2022/17776

27 Ekim 2022

Yargıtay2. Ceza Dairesi

E. 2021/5150 · K. 2022/17354

20 Ekim 2022