İlk Derece Mahkemesi : Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarih ve 2017/90 - 2018/75 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62/1, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi Temyiz edenler : Sanık ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının sanık müdafiine 13.12.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin ise 31.12.2018 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, sanık müdafiinin temyiz talebinin bölge adliye mahkemesinin ek kararı ile CMK'nın 296/1 maddesi uyarınca süre yönünden reddedildiği ve ek...
3. Ceza Dairesi 2021/16019 E. , 2022/6608 K.
"İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN; Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarih ve 2017/90 - 2018/75 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62/1, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi Temyiz edenler : Sanık ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının sanık müdafiine 13.12.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin ise 31.12.2018 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, sanık müdafiinin temyiz talebinin bölge adliye mahkemesinin ek kararı ile CMK'nın 296/1 maddesi uyarınca süre yönünden reddedildiği ve ek kararın 29.01.2019 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafii tarafından temyiz talebinin reddine dair ek karara yönelik temyiz kanun yoluna başvurulmadığı, ancak; bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararı ile sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine dair ek kararın kendisine tebliğ edilmediği anlaşılan sanığın, 20.10.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 esas ve 2022/119 sayılı kararı nazara alınarak sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek, sanık ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesinde; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/970 karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas ve 2017/3 karar sayılı kararında; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle; ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, temyiz aşamasında dosya içerisine geldiği anlaşılan ve sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı ile yi...