Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2019/9965 · K. 2022/16826
Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/9965 K. 2022/16826

E. 2019/9965K. 2022/1682624 Ekim 2022
mirasçılık belgesiistinaf yoluyerleşim yeri
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarihli ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazı uyarınca, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen ... Elektrik Dağıtım A.Ş.nin, yargılamaya konu ilk mühürleme tarihinden önce 30.10.2009 tarihinde özelleştirildiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.03.2016 tarihli 2015/21-1121 Esas ve 2016/111 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli 2014/622 Esas ve 2015/311 Karar sayılı ilamı yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi hususunda gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür. 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanık...

Karar Metni

11. Ceza Dairesi 2019/9965 E. , 2022/16826 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : ...

Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca Dairemize gönderilen 12.11.2013 tarihli ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazı uyarınca, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen ... Elektrik Dağıtım A.Ş.nin, yargılamaya konu ilk mühürleme tarihinden önce 30.10.2009 tarihinde özelleştirildiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.03.2016 tarihli 2015/21-1121 Esas ve 2016/111 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli 2014/622 Esas ve 2015/311 Karar sayılı ilamı yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi hususunda gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür. 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan hükmedilen 3000 TL adli para cezasına ilişkin hükümler kesin nitelikte olduğundan, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi göndermesiyle 1412 sayılı CMUKnin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/8163 · K. 2022/17916

27 Ekim 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/11876 · K. 2022/17608

26 Ekim 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2019/7421 · K. 2022/17224

25 Ekim 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/9891 · K. 2022/17334

25 Ekim 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/9578 · K. 2022/17330

25 Ekim 2022

Yargıtay11. Ceza Dairesi

E. 2021/10012 · K. 2022/17335

25 Ekim 2022