Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2022/3454 · K. 2022/8615
Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/3454 K. 2022/8615

E. 2022/3454K. 2022/861516 Kasım 2022
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma üzerine incelenen kararda mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına ve genel hükümlere göre yargılamaya devam edilmesine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463...

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2022/3454 E. , 2022/8615 K.

"İçtihat Metni"Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma üzerine incelenen kararda mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına ve genel hükümlere göre yargılamaya devam edilmesine karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre, gündüz vakti, meskun mahalde, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile çift yönlü caddede seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde şerit ihlali yaparak karşı yol bölümüne girmesi sonucu aracının sol yan kısımları ile, karşı yönden gelen katılan ...in sevk ve idaresindeki motosikletle motosikletin şeridinde çarpışmaları sonucu katılanın hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derece etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak neden olduğu olayda, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, basit yargılama usulünün uygulanmamasına, fazla ceza tayin edildiğine, eksik araştırma yapıldığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkin, katılan vekilinin hapis cezası yerine adli para cezası tercih edilmesine ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Benzer Kararlar

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/2758 · K. 2022/6219

5 Ekim 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/1691 · K. 2022/7658

31 Ekim 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/2125 · K. 2022/7848

1 Kasım 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/2114 · K. 2022/6000

27 Eylül 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/2128 · K. 2022/5448

7 Eylül 2022

Yargıtay12. Ceza Dairesi

E. 2022/2410 · K. 2022/5384

6 Eylül 2022