E. 2024/15424 K. 2025/6118

R.Gazete No: 32957

R.G. Tarihi: 16.7.2025

T.C.

Yargıtay

10. Hukuk Dairesi

E: 2024/15424

K: 2025/6118

T: 16.04.2025

İŞ KAZASI NEDENİYLE, DAVACI KURUM TARAFINDAN SİGORTALIYA ÖDENEN GEÇİCİ İŞ GÖREMEZLİK GİDERİNİN DAVALILARDAN İSTENİLİP İSTENİLEMEYECEĞİ HAKKINDA.

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun miktar yönünden kesin olarak reddine dair verilen kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum sigortalısının geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle geçici iş göremezlik ödemesi, tedavi gideri ve ilk peşin sermaye değerli gelir nedeniyle uğranılan zararın davalılardan müştereken ve müteselsilen tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili özetle, sürekli iş göremezlik oranına itiraz ettiklerini, kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir..

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazası bildirim yükümlülüğünü 3 iş günlük süre içerisinde yerine getiren işverenden 5510 sayılı Kanun'un 13, 35 ve 21/2. maddeleri gereğince geçici iş göremezlik ödemelerinin rücu edilemeyeceği gerekçesiyle bu talebin reddine, tedavi gideri ve ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden ise alınan kusur raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin miktar itibariyle reddine kesin olarak karar verilmiştir.

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Sebepleri

1-İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik Adalet Bakanlığı kanun yararına temyiz isteminde; davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi hâlinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucunun çıkarıldığını,

2-5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fıkrasında, Kanun'un 13. maddesinde belirtilen sürede iş kazası bildiriminin işveren tarafından bildirilmemesi halinde, yalnızca bildirim tarihine kadar geçen süre için kusur oranı dikkate alınmaksızın, sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin tamamının işverenden tahsil edileceğinin düzenlendiğini,

3-Eldeki davada, davalıların kusur esasına göre meydana gelen zarardan rücuan sorumlu olduklarını, geçici iş göremezlik ödeneği talebinin reddine dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kar...