KDV, harcamalar üzerinden alınan bir vergi türüdür. Alıcı ile satıcı arasında gerçekleşen; ticari, sınai, zirai faaliyet veya serbest meslek faaliyeti niteliğindeki mal teslimleri ile hizmet ifaları KDV'nin konusunu oluşturur. KDV aynı zamanda mülki bir vergi olduğundan, mal teslimi ile hizmet ifasında konumu son derece önemlidir: Türkiye'de teslim edilen mallar ile Türkiye'de ifa olunan veya Türkiye'de faydalanılan hizmetler KDV'nin konusuna girerken, yurtdışında gerçekleştirilen işlemler KDV'nin konusuna girmez. Keza, yurtdışına gerçekleştirilen işlemler -ihracat- da KDV'den müstesnadır. KDV'nin mülki bir vergi oluşu aynı zamanda tabiiyete değil ikamete itibar edilmesini gerektirir. Bu gerekliliğin doğal bir sonucu olarak, bir yabancının bir malı Türkiye'de teslim alması ihracat sayılmaz, böylesi bir teslim için istisna hükümleri uygulanamaz. Teslim, KDV'yi doğuran fiil olup, malın alıcıya ulaştırılması ve hatta nakliye sürecinin başlatılmasıdır. İşbu genel prensibe aykırı olarak ihracat işlemlerinde teslim, nakliye sürecinin başlamasıyla değil, malın Türk Gümrük Sahası'ndan çıkışı ile gerçekleşmiş sayılır. Bu yönüyle ihracat işleminin Kanun Koyucu tarafından; malın öncelikle ihracatçı tarafından yurtdışına çıkarılması, ardından ihracat konusu malın yabancıya yurtdışında teslim edilmesi şeklinde tasvir edildiği yorumunu yapmak mümkündür. İlk bakışta teslim anı ve teslim noktasının kolay kavranacağı düşünülebilir; zira teslim esnasında bir mal ya Türkiye'dedir ya da değildir. Bununla beraber, uluslararası ticarette teslim şekilleri ve uluslararası ticaret sözleşmelerinden kaynaklı olarak, teslim anı ve teslim noktasına ilişkin tereddütler yaşanabilmektedir. Şöyle ki; başta EXW teslim yöntemi olmak üzere bazı teslim yöntemlerinde ihraç olunan malın faydasının ve riskinin alıcı tarafa, henüz mal satıcının ülkesindeyken geçtiği görülmektedir. Bunun neticesinde, yurtdışına ihracı amaçlanan bir mal, gerçek mahiyeti ihracat olan bir işlem, Türkiye'de mülkiyet devri -teslim-eleştirisiyle özellikle KDV yönünden bir tarhiyat riski taşıyabilir. Çünkü KDVK uyarınca bir malın teslim anında Türkiye'de bulunması satıcı tarafından KDV'li fatura kesilmesini gerektirir. Dahası, yabancının Türkiye'de mükellefiyet tesis ettirmesi (Bkz. PE Risk), ihracatın yeni şirket üzerinden gerçekleştirilmesi, yeni şirketin ilişkili kişi ile olan işlemlerinden emsal düzeyde bir kâr elde etmesi (Bkz. Transfer Fiyatlandırması Riski) ve sonuç itibariyle yabancı bir şirketin alım işlemi sebebiyle Türkiye'de Kurumlar Vergisi ödemesi muhtemel risklerdir. İdarenin eleştiri eğilimi göz önünde bulundurulduğunda bu risklerin yeni bir düzenleme veya mevcut düzenlemelerin genişletilmesi suretiyle elimine edilmesi gerekir. Mevcut eksiklik; teslimin reddi suretiyle fiili durumun kanunileştirilmesi, ihracat istisnasından faydalanmayı mümkün kılan yeni bir müessesenin ihdası veya halihazırda söz konusu istisnadan faydalanmaya olanak tanıyan müesseselerin çalışma konusu teslimleri haiz olacak şekilde genişletilmesi suretiyle gerçekleştirilebilir.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.