Mesleki riskler dışında kalan, insanın kendi bünyesinde meydana gelen hastalık, analık sakatlık, yaşlılık ve ölüm gibi olaylar sosyal güvenlik literatüründe fizyolojik riskler olarak adlandırılır. Çalışanların belirli yaşa ulaştıktan sonra iş hayatından ayrılarak emekli olabilmeleri için belirli bir sigortalılık süresini doldurma, yeterli sayıda prim ödeme ve belirli bir yaşa ulaşma şartları aranmaktadır. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 1965 yılında emeklilik yaşı kadınlarda 55, erkeklerde 60 olarak öngörülmüş olmakla birlikte zaman içerisinde bu yaş şartları farklılaştırılmış, çoğu dönemde de yaş şartı olmaksızın sigortalılık süresinin doldurulması ve belirli sayıda prim ödenmiş olması emeklilik için yeterli görülmüştür. 1999 yılına gelindiğinde ise 4447 sayılı Kanunla emeklilik sisteminde reforma gidilmiş ve 8/9/1999 tarihinden sonra ilk defa sigortalı olan kadınlar için 58, erkekler için 60 yaş şartı getirilmiştir. Ancak, mevcut sigortalıların bu düzenlemeden hemen etkilenmemeleri için emeklilikte kademeli bir geçiş süreci öngörülmüş ve çalışanlar sigortalılık başlangıç tarihine göre kademeli emeklilik yaşına tabi tutulmuştur. 3/3/2023 tarihine kadar işçi, memur ve esnaflar için emeklilikte kademeli yaş uygulanmış ve kendilerini "Emeklilikte Yaşa Takılanlar" (EYT) olarak nitelendirenlerin uzun yıllardır dile getirdikleri yaş şartı olmaksızın emeklilik hakkı en nihayetinde 7438 sayılı Kanun ile karşılanmıştır. Bu yazıda; mevcut durum, 7438 sayılı Kanunla getirilen düzenleme, işveren ve sigortalı tarafından yapılması gereken, SGK tarafından yapılacak iş ve işlemler açıklanacaktır.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.