Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ; müvekkili tarafından davaya konu faturanın kesildiği işyerinin 08/04/2017 tarihinde kiralandığını fakat bu yerin bir süreliğine depo olarak kullanıldığını, davaya konu fatura bedeline esas elektriğin o dönemde kullanılmadığını, abonelik sözleşmesinin tarihinin 13/07/2017 olduğunu, ilk fatura döneminin 2017/08 olduğunu, 3.362,50-TL kesildiğini ve tüketimin 8098,020 kWh olduğunu fakat 2017/09 dönemli fatura bedelinin 16.916,70-TL, tüketimin ise 7440,000 kWh olduğunu, faturalar arasında çelişki bulunduğunu, son faturanın tüketimin miktarının önceki faturaya göre daha az olmasına rağmen fatura bedeli arasındaki farkın hukuka aykırı olduğunu, bahsi...
T.C. İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ ESAS NO: 2020/882 KARAR NO: 2021/3163 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ: İSTANBUL 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ: 28/01/2020 NUMARASI: 2017/1025 E - 2020/64 K DAVANIN KONUSU: Menfi Tespit KARAR TARİHİ: 29/11/2021 Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ; müvekkili tarafından davaya konu faturanın kesildiği işyerinin 08/04/2017 tarihinde kiralandığını fakat bu yerin bir süreliğine depo olarak kullanıldığını, davaya konu fatura bedeline esas elektriğin o dönemde kullanılmadığını, abonelik sözleşmesinin tarihinin 13/07/2017 olduğunu, ilk fatura döneminin 2017/08 olduğunu, 3.362,50-TL kesildiğini ve tüketimin 8098,020 kWh olduğunu fakat 2017/09 dönemli fatura bedelinin 16.916,70-TL, tüketimin ise 7440,000 kWh olduğunu, faturalar arasında çelişki bulunduğunu, son faturanın tüketimin miktarının önceki faturaya göre daha az olmasına rağmen fatura bedeli arasındaki farkın hukuka aykırı olduğunu, bahsi geçen miktarın ek tüketim nedeniyle oluştuğunun bildirildiğini, oysa sayaçtaki arıza nedeniyle ek tüketime ilişkin ayların Mart, Nisan, Mayıs, Haziran ve Temmuz olduğunu, abonelik sözleşmesinin 13/07/2017 tarihinde başladığını, bu nedenle davanın kabulü ile müvekkilinin 16.916,70-TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; Davanın KISMEN KABULÜ ile, davacının 2017/9 dönemine ait ... numaralı 16.916,70 TL bedelli fatura nedeniyle 8.594,46 TL borçlu olduğunun ve bakiye 8.322,24 TL yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir. Mahkemece verilen kararı taraf vekilleri istinaf etmiştir. Davacı vekilince verilen 26/06/2020 tarihli istinafa cevap konulu dilekçede ,davalının istinaf dilekçesine cevap verilmesi ile birlikte ,mahkemenin davanın kısmen kabulüne karar vermesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek,kararın kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istenmiştir. Ancak davacı tarafça istinaf başvuru harcı ile, maktu istinaf ve karar harcını yatırmadığı, istinaf dilekçesinin davalı tarafa tebliğ edilmediği görülmüştür. 6100 sayılı HMK 344/1. maddesinde "İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâli...