Sözleşmelerde tazminat ve cezai şart, günümüzde geniş bir uygulama alanına sahip olmakla birlikte sözleşmelerin de vazgeçilmez maddelerinden birisi olmuştur. Eser sözleşmeleri, taşınmaz satım sözleşmeleri, hizmet sözleşmeleri, ticari işletmelerin devrine ilişkin sözleşmeler, taşıma sözleşmeleri, mal ve hizmet temini amacıyla yapılan sözleşmeler cezai şarta yer verilen sözleşmelerin başında gelmektedir. Gelir Vergisi Kanunu’nun 40’ıncı maddesinde safi kazancın tespitinde indirimi mümkün olan giderler, 41’inci maddesi ise gider kabul edilmeyen ödemeler belirlenmiştir. Bu her iki madde de ceza ve tazminatlara ilişkin hüküm bulunduğu görülmekte olup, bu ikili düzenleme; ana kuralın genel şartları sağlayan cezai şart ve tazminatların gider olarak yazılmasının mümkün olduğu ve özel bir hüküm ile sadece belirli nitelikte olanlara gider yazma açısından sınırlayıcı bir şart getirildiği şeklinde bir yorum yapılmasını mümkün kılmaktadır.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.