Yerel yönetim birimlerinin üstlenmiş oldukları hizmetleri yerine getirebilmeleri için görevleriyle orantılı gelir kaynaklarına sahip olmaları ve kaynakları etkin bir şekilde yönetebilmeleri gerekmektedir. Vergi gelirleri, merkezi yönetim için olduğu gibi yerel yönetim birimleri için de birçok ülkede finansman kaynağı olarak tanımlanmıştır. Belediyeler merkezi yönetimden ayrı tüzel kişiliğe sahip olduğundan kendi bütçelerini hazırlama ve uygulama yetkileri de bulunmaktadır. Belediyelerin kendilerine bırakılmış yerel nitelikteki ihtiyaçları sunmak ve bu ihtiyaçlar için gerekli olan giderleri karşılamak için de kendilerine özgü gelirlere sahip olmaları gerekmektedir. Belediyelerin kendilerine özgü gelire sahip olmalarının en temel nedeni ise, sundukları hizmetlerin yerel ölçekte dışsallık yaymalarıdır. İşte bu nedenle, dışsallık yayan yerel hizmetlerin en önemli finansman aracı ise vergilerdir. Belediyelerde uygulanan vergilerin büyük kısmında ise, beyan esası geçerlidir. Beyan esasında mükellefler vergiye tabi gelirlerini kendileri beyan etmektedirler. Vergi mükelleflerinin bazıları vergisel yükümlülüklerini tam olarak ve zamanında yerine getirirken, bazıları ise bu yükümlülükleri bir yük olarak algılamaktadırlar. Bu sebeple, vergi mükellefleri çeşitli nedenlerle elde ettikleri gelirlerin tamamını veya bir kısmını beyan etmekten kaçınma eğilimi içindedirler. İşte bu noktada, vergi denetimi müessesesine ihtiyaç duyulmaktadır. Vergi denetimi; yoklama, vergi incelemesi, arama ve bilgi toplama gibi yöntemler kullanılarak yerine getirilmektedir. Ayrıca belediyelerin ceza kesme ve uzlaşma yetkileri de bulunmaktadır. Makalemizde belediye gelirlerini ilgili mevzuat çerçevesinde irdeleyip akabinde vergi usul kanunu açısından irdeleyip ve belediyelerde vergi denetimi anlamında teşkilatlanmasına bakıp, belediyeleri vergi denetimini yoklama ve inceleme kapsamında inceleyeceğiz.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.