Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 2014/4585 · K. 2014/20261
YargıtayYargıtay 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi E. 2014/4585 K. 2014/20261

E. 2014/4585K. 2014/2026120 Ekim 2014
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

"İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat Hüküm : Davanın reddi Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 466 sayılı Kanun gereğince tazminat davası olan dava türünün gerekçeli karar başlığında ''5271 sayılı Yasaya göre tazminat davası'' olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Davacı vekili, 26.11.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili olan davacının 18.07.1994-25.07.1994 tarihleri arasında haksız olarak gözaltında kaldığını belirterek 3.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.1994 tarih, 1994/5196 Soruşturma, 1994/559 sayılı kararı ile davacı (şüpheli) hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir....

Karar Metni

12. Ceza Dairesi 2014/4585 E. , 2014/20261 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat Hüküm : Davanın reddi Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 466 sayılı Kanun gereğince tazminat davası olan dava türünün gerekçeli karar başlığında ''5271 sayılı Yasaya göre tazminat davası'' olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Davacı vekili, 26.11.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili olan davacının 18.07.1994-25.07.1994 tarihleri arasında haksız olarak gözaltında kaldığını belirterek 3.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.1994 tarih, 1994/5196 Soruşturma, 1994/559 sayılı kararı ile davacı (şüpheli) hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra, kararın davacıya (şüpheliye) tebliğ edildiğine dair herhangi bir bilgi veya tebligat parçası bulunmamakta olup, davacının 03.09.2012 tarihinde vermiş olduğu vekaletnameye istinaden Av. ...'un Cumhuriyet Savcılığı kaleminde 10.10.2012 tarihinde kararı aldığı ve 26.11.2012 tarihinde tazminat davasını açtığı, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2013 tarihli cevabi yazısı ile 2005 yılı öncesi tüm dosyaların imha edildiğinin bildirildiği anlaşılmıştır. Davacı hakkındaki tutuklama işlemi, 1 Haziran 2005 tarihinden önce gerçekleştiğinden 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 6. maddesine göre, davacının tazminat talebi 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerine tabi olacaktır. 466 sayılı Kanunun 2. maddesine göre de "verilen kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mercilerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay içinde" davanın açılması gerekmektedir. Kanunda öngörülen 3 aylık sürenin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.03.2010 tarih ve 2009/256 esas, 2010/57 sayılı kararı ile, "kesinleşen kararların tebliğinden" itibaren başlayacağı kabul edilmiş, ancak, kesinleşmiş kararların tebliğini öngören bir kanuni düzenleme bulunmaması nedeniyle, kararının tebliğ edilmemesi halinde tazminat davasının hangi sürede açılacağı hususu belirtilen kararda tartışılmamış, Ceza Genel Kurulu'nun 6.5.2014 tarih ve 141-229 sayılı kararında da 466 sayılı Kanuna göre incelenen tazminat davasının usul ve yasaya uygun yapılan kesinleşmesinden itibaren her halükarda 10 yıl içinde eğer kesinleşmiş beraat kararı tebliğ edilmiş ise tebliğ tarihinden itibaren 3 ay içinde davanın açılması gerektiği kabul edilmiştir. Bununla beraber ceza yargılaması sonunda verilen beraat hükümlerinin, hükümden sonra usulüne uygun olarak tebliğ edilememesi veya tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının dosyada bulunamaması gibi hallerde, kısaca zamanında kesinleştirilmeyen beraat veya kovuştur...