Kira gelirleri beyanında mükellefler genellikle elde ettikleri gelire belirli bir oranda götürü gider indirimi uygulayıp kalan kısmı vergiye tabi kazanç olarak beyan etmektedirler diyebiliriz. Oysa GVK'nın 74. maddesinde sayılan giderlerin elde edilen gelirden indirilmesi mümkün olduğu gibi (götürü gider yöntemi yerine gerçek gider yönteminin seçilmesi), ayrıca GVK'nın 89. maddesinde sayılan birtakım harcama ve ödemelerin beyan edilen gelirden indirilmesi de mümkündür. Diğer taraftan gerçek gider yönteminin seçilmesi halinde gider fazlalığı dolayısıyla oluşan zararların (istisnai bazı durumlar hariç) beş yıl süre ile gelecek yıllara devri de (zarar mahsubu yapılması) mümkün olabilecektir. Bu nedenle mükelleflerin kira geliri beyanında sadece götürü gider indirimi uygulayıp, gerçek gider yöntemini değerlendirmemeleri ve ayrıca beyana konu gelirden ilaveten indirimi mümkün harcama ve ödemeleri (diğer indirimleri) olup olmadığını tespit etmemeleri, daha fazla bir vergi yükü ile karşılaşmalarına; ve hatta zarar beyan etme durumlar söz konusu iken kazanç beyan edip vergi ödemeleri gibi durumların oluşmasına sebep olabilecektir.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.