Esas faaliyet konuları arasında (ana sözleşmesinde) taşınmaz ticareti ve kiralaması olan şirketlere taşınmaz satışına bağlı istisnaların uygulanamayacağı yönünde genel tebliğ düzenlemeleri bulunmakta ve ayrıca özelgelerde de bu yönde görüşler verilmektedir. Diğer taraftan ana sözleşmesinde taşınmaz ticareti ve kiralaması olsun ya da olmasın pek çok şirket atıl durumda kalan bazı taşınmazlarını basiretli bir tüccar gibi davranarak kiraya vermekte ve gelir elde etmektedir. Doğal olarak bu kira geliri şirketin vergiye tabi kazancını da arttırmaktadır. Bazı şirketler ise sahip oldukları taşınmazlar için ya da kendilerinin de içinde faaliyette bulunduğu taşınmazların bir bölümü için zorunlu nedenlerle kira sözleşmesi yapmak zorunda kalabilmektedir (Örneğin: Ana şirketin sahip olduğu taşınmazda diğer grup firmalarının da faaliyet göstermesi). Söz konusu taşınmazların satışı halinde kurumlar vergisi ve KDV istisnası uygulanıp uygulanamayacağı tereddüt yaratabilmektedir. Buradaki kilit konu, söz konusu kiralama işleminin kazanç elde etmek amacıyla yapılıp yapılmadığı, söz konusu taşınmazın edinme amacının taşınmaz ticareti yapmak ve kiraya vermek olup olmadığı ve kiralama süresinin makul bir süre devam edip etmediği; diğer bir ifadeyle, atıl kalmaması için başlanan kiraya verme işleminin uzun yıllar boyunca mutat şekilde yapılıp yapılmadığıdır. Maliye Bakanlığı özelgelerinde yer verilen görüşler genel olarak, esas faaliyet konusu taşınmaz ticareti ve kiralaması olmayan şirketlerin atıl kalmaması için kiraya verdikleri taşınmazları satmaları halinde KV ve KDV istisnası uygulanabileceği şeklinde olmakla birlikte, aksi yönde görüş açıklayan özelgeler de bulunmaktadır. Şirketlerin ana sözleşmelerinde taşınmaz ticareti, kiralama, inşaat ... vb. faaliyetler varsa Maliye Bakanlığı bu durumda çok muhafazakar bir şekilde taşınmaz ticareti ile fiilen uğraşılmasa bile istisnalardan faydalanılamayacağı yönünde görüşler açıklayabilmektedir.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.