Zamanaşımı genel bir hukuk kuralıdır. Özel hukukta ve kamu hukukunda önemli bir yeri olan zamanaşımı müessesesi, kamu hukukunda vergi borcunu sona erdiren nedenler arasında sayılmakla beraber hem devletin vergi alma yetkisini sınırlandırmakta hem de vergi borcunun tahsil edilmesini zorlaştırmaktadır. Genel anlamda bir hukuk kuralı olan zamanaşımını "belli bir sürenin geçmesiyle bir hakkı kaybetme veya kazanma durumudur." şeklinde tanımlayabiliriz. Tanımda geçen hakkı kaybetme devlet açısından geçerliyken, kişi açısından ise bir hak kazanımı olarak ortaya çıkmaktadır. Ayrıca Zamanaşımı, kişi ve/veya kurumun bunu iddia etmesine gerek olmadan hüküm ifade eden hak düşürücü bir müessesedir. Yani Devletin ilgili kurumları tarafından re'sen dikkate alınması gerekir. Devletin belirli süreler geçtikten sonra alacağını isteme yetkisini ortadan kaldıran ve hazinenin kaybına yol açması hasebiyle de son derece önemli bir müessese olan zamanaşımının; başlangıç ve bitiş sürelerinin, söz konusu müesseseyi kesen veya durduran hallerin net bir şekilde analiz edilmesi gerekir. Bu çerçevede vergi mevzuatı açısından baktığımızda zamanaşımı denince aklımıza Tarh zamanaşımı, Tahsil zamanaşımı, Düzeltme zamanaşımı ve Cezalarda zamanaşımı gelmektedir. Biz de bu makalemizde; tarh, tahsil, cezalarda ve düzeltme zamanaşımı kavramlarını açıklayarak, tartışmalı bazı konuları Danıştay kararları, özelgeler ve örnekler yardımıyla etraflıca işleyerek ve zamanaşımıyla ilgili özellikli durumlara açıklık getirmeye çalıştık.
Bu karar için tam metin henüz yüklenmemiş.