DAVANIN KONUSU:Tenfiz (Yabancı Mahkeme Kararının Tenfizi) Taraflar arasında görülen tenfiz davasının ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerle davanın reddine dair verilen hükme karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilmiş olan dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin davalıya 2007 ila 2011 yılları arasında beş farklı finansal yardım sözleşmesi ile yüklü miktarda finansal yardım sağladığını, ancak davalı şirketin bu finansal yardımların çok az bir kısmını geri ödediğini, sözleşmeler kapsamında davalının 3.996.728,38 USD ve 12.189.063,50 Euro tutarındaki borcunu ödememesi üzerine finansal yardım sözleşmeleri uyarınca yetkili Kazakistan Mahkemesi nezdinde alacak davası açıldığını, yapılan yargılama...
T.C. İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ DOSYA NO: 2019/905 KARAR NO : 2021/890 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A İ S T İ N A F K A R A R I İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ: İSTANBUL 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ: 14/11/2018 NUMARASI: 2017/818 E. - 2018/1215 K. DAVANIN KONUSU:Tenfiz (Yabancı Mahkeme Kararının Tenfizi) Taraflar arasında görülen tenfiz davasının ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerle davanın reddine dair verilen hükme karşı, taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilmiş olan dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin davalıya 2007 ila 2011 yılları arasında beş farklı finansal yardım sözleşmesi ile yüklü miktarda finansal yardım sağladığını, ancak davalı şirketin bu finansal yardımların çok az bir kısmını geri ödediğini, sözleşmeler kapsamında davalının 3.996.728,38 USD ve 12.189.063,50 Euro tutarındaki borcunu ödememesi üzerine finansal yardım sözleşmeleri uyarınca yetkili Kazakistan Mahkemesi nezdinde alacak davası açıldığını, yapılan yargılama sonucu Astana Şehri Özel Bölgelerarası Ekonomi Mahkemesi tarafından davalının, müvekkili şirkete 3.996.728,38 USD ve 12.189.063,50 Euro ödemesine karar verildiğini ve süresinde kanun yoluna başvurulmaması nedeniyle kararın kesinleştiğini, kararın Türkiye ile Kazakistan arasında 13.06.1995 tarihinde imzalanan Hukuki Konularda Adli Yardım Anlaşması'nda yer alan tenfiz koşullarını taşıdığını, MÖHUK'un 1/2.maddesi hükmüne göre kararın öncelikle usulüne uygun şekilde yürürlüğe konulan uluslararası anlaşma hükümlerine göre değerlendirilmesi gerektiğini, sözleşmenin 21.maddesinde tenfizin düzenlendiğini ve talepte bulunulan mahkemenin sadece bu anlaşma hükümlerinin yerine getirilip getirilmediğini incelemekle yetinileceğinin kabul edildiğini, anlaşma şartlarının MÖHUK'tan daha ağır şartlar taşıması halinde kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğini, davaya yetkili mahkemece bakıldığını, davalının usulüne uygun şekilde yargılamaya davet edildiğini, mahkemenin usulüne uygun davetine rağmen davalı şirketin yargılamaya katılmaması nedeniyle gıyabında karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığını, kararın aynı zamanda MÖHUK hükümlerine göre de tenfizin koşullarını taşıdığını ileri sürerek, Astana Şehri Özel Bölgelerarası Ekonomi Mahkemesi'nin 10/05/2017 tarihli 7119-17-00-2/2469 nolu kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Kazakistan Astana Şehri Özel Bölgelerarası Ekonomi Mahkemesi tarafından verilen kararın Türkiye Cumhuriyeti ve Kazakistan arasında imzalanan 13.06/1995 Tarihli Adli Yardımlaşma Anlaşması'nın 23.maddesine aykırı şekilde, uyuşmazlığın çözümünde yetkisi olmayan bir mahkeme tarafından ve davalı şirkete usul ve yasaya uygun bir şekilde tebligat yapılmadan karar verildiğini, davalı şirketin söz konusu davadan haberi olduğunda...