Personel Mevzuatı ile İlgili Kararlar

Konu: Meclis üyeleri arasından seçilen belediye başkan yardımcılarına sosyal denge tazminatı ödemesi. 1-183 sayılı ilamın 2’inci maddesi ile ... Belediye Başkanlığı ile ... Sendikası (...) arasında 30.03.2016 tarihinde imzalanan ve 0.... 0.... 2016-3.... 12.2017 dönemini kapsayan ek protokol ile meclis üyeleri arasından seçilen Belediye Başkan yardımcılarına sosyal denge tazminatı ödemesi sonucunda ... TL’ye tazmin hükmü verilmiştir. TEMYİZ DİLEKÇESİ Üst Yönetici ... adına: Av. ... ve Harcama Yetkilileri ... ve ... tarafından verilen ortak mahiyetteki temyiz dilekçesinde özetle; Sayıştay 5. Daire Başkanlığı tarafından 20.06.2019 tarihinde müvekkile tebliğ edilen 30.05.2019/183 İlamının red gerekçelerinin, aşağıda detaylıca aktaracakları usul ve yasalar ile uluslararası antlaşmalara aykırı olduğunu: Şöyle ki; 1. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 12.10.2008 tarihli (Demir-Baykara/Türkiye Davası) kararında Uluslararası Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Sözleşmesi*nin 8. maddesinin 2. paragrafı, devletin idare mekanizmasında görevli olan memurları, kısıtlamaya maruz kalabilecek kişiler kategorisine dâhil ederken; metni, AİHS'nin 1.... maddesine benzer olan Uluslararası Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesinin 22. maddesinde, devletin idare mekanizmasında görevli olan memurlara atıfta bulunulmaksızın, devletin, yalnızca silahlı kuvvetler ve polis teşkilatı mensuplarının dernek kurma özgürlüğü hakkının kullanılmasını kısıtlama yetkisi olduğunun yer aldığı; AİHM'nin devlet görevlilerinin sendika kurma haklarını uluslararası seviyede teminat altına alan temel belgenin Dernek Kurma Özgürlüğüne İlişkin ILO Sözleşmesi (No. 87} olduğunu işaret ettiği ve bu sözleşmenin 2. maddesine göre ayrım yapılmaksızın bütün çalışanların kendi seçecekleri örgütleri kurma ve bunlara katılma haklarının bulunduğu; Türkiye'nin daha 1993'te 87 no'lu ILO Sözleşmesi'nin onaylanmasıyla ifade etmiş olduğu memurlara örgütlenme hakkı tanınması yönündeki iradesini 1995 yılındaki Anayasa değişikliğiyle ve 1990‘ların başlarından itibaren yargı organlarının uygulamalarıyla teyit ettiğini, yargı organlarının uygulamalarının konuyla ilgili olarak Bölge İdare Mahkemesi ve Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin kararlarında görüldüğünü ve Türkiye'nin 2000 yılında, söz konusu hakkı tanıyan iki Birleşmiş Milletler Belgesi'ni İmzaladığı; uluslararası hukukta, toplu görüşme hakkının, ILO 98 sayılı Örgütlenme ve Toplu Görüşme Hakkı Sözleşmesi tarafından düzenlendiğini; 1949 yılında kabul edilen ve uluslararası çalışma koşullarına ilişkin en temel hukuki belgelerden biri olan bu belgenin Türkiye tarafından 1952 yılında imzalandığını, Devlet memurlarının da ILO 98 Sayılı Sözleşme'de öngörülen güvencelerden diğer çalışanların yararlandığı şekliyle yararlanmaları gerektiğini ve sonuç olarak maaş konusunun da içinde bulunduğu çalışma koşullarına ilişkin olarak toplu görüşme yapma hakkına sahip olmaları gerektiğini ifade ettiğini, ii. Tüm bunların dışında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 2. Maddesinde Türkiye C...