Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü; 1204 sayılı ilamın 17. maddesi ile Bolu Mengen İlçe Özel İdare bütçesinden kaymakama ve kaymakamlığa vekâlet eden vali yardımcıları ile diğer ilçelerin kaymakamlarına ödenen ek ödenek üzerinden gelir vergisi kesintisinin yapılmaması nedeniyle 692,92 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; Tazmin kararının, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununa 25/6/2009 tarihli ve 5917 sayılı Kanunla eklenen geçici 4 üncü maddeye aykırı olduğunu belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir. Sayıştay Savcılığı “Sorumlunun ileri sürdüğü gerekçelerin Daire Kararında karşılanmış olmasının yanı sıra, Sayıştay Temyiz Kurulunun bu konuda istikrar kazanmış kararları ve Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunun 03.06.2011 tarihli ve E.2010/290,K 2011/240 sayılı kesin kararı aynı yönde olup, söz konusu...
Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü; 1204 sayılı ilamın 17. maddesi ile Bolu Mengen İlçe Özel İdare bütçesinden kaymakama ve kaymakamlığa vekâlet eden vali yardımcıları ile diğer ilçelerin kaymakamlarına ödenen ek ödenek üzerinden gelir vergisi kesintisinin yapılmaması nedeniyle 692,92 TL’ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; Tazmin kararının, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununa 25/6/2009 tarihli ve 5917 sayılı Kanunla eklenen geçici 4 üncü maddeye aykırı olduğunu belirterek tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir. Sayıştay Savcılığı “Sorumlunun ileri sürdüğü gerekçelerin Daire Kararında karşılanmış olmasının yanı sıra, Sayıştay Temyiz Kurulunun bu konuda istikrar kazanmış kararları ve Danıştay Vergi Dava Daireleri Genel Kurulunun 03.06.2011 tarihli ve E.2010/290,K 2011/240 sayılı kesin kararı aynı yönde olup, söz konusu ödemelerden gelir vergisi kesintisi yapılması gerektiği hüküm altına alınmıştır. Bu itibarla temyiz talebinin reddedilmesi, yasa ve yönteme uygun düzenlenmiş Daire Kararının korunmasının uygun olacağı mütalaa olunmaktadır.“ şeklinde görüş bildirmiştir. 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu’nun “Görev ve Ek Ödenek” başlıklı 63. maddesinde; Vali Yardımcıları ve Kaymakamların valinin verdiği il özel idaresinin görevlerini yapmakla yükümlü ve bu görevlerin yapılmasından valiye karşı sorumlu olduğu, Vali Yardımcılarına ve Kaymakamlara yaptıkları görevler karşılığında 12000 gösterge rakamının Devlet memurlarına uygulanan aylık katsayısıyla çarpımı sonucu bulunacak miktarda aylık ödenek verileceği, düzenlenmiştir. Aynı Kanun’un 28. maddesinde ise Encümen başkanına 14000, üyelerine 12000 gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda aylık brüt ödenek verileceği, Encümenin memur üyelerine encümen üyeleri için belirlenen gösterge rakamının yarısının ödeneceği belirtilmiştir. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 61. maddesinde ise “Ücret, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerdir. Ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (Mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunması onun mahiyetini değiştirmez……..” denilmektedir. Anılan Kanun’un 94. maddesinin birinci fıkrasında, maddede bentler halinde sayılan ödemeleri nakden veya hesaben yapanların, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları belirtilmekte ve bu maddenin 1 numaralı bendinde “Hizmet erbabına ödenen ücretler ile, 61. maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istisnadan faydalanan hariç), 103. ve 104. maddelere göre” vergi tevkifatı yapılacağı hükmü yer almaktadır. Yukarıdaki hükümlerden anlaşılacağı üzere, ...