Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü; 1- 907 sayılı ilamın 3. maddesi ile Kayseri iline bağlı ilçelerde görev yapan kaymakamlara 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 63’üncü maddesine göre yürüttükleri görev karşılığında ödenen ödeneklerden gelir vergisi kesintisi yapılmadığı gerekçesi ile 6.804,61 TL’ ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; 5302 sayılı Kanunun 28 ve 63 üncü maddelerine istinaden yapılan ödemelerden gelir vergisi kesilmemesi nedeniyle verilen tazmin hükmünün, Danıştay 4 üncü Dairesinin ilgili kararı ile yasal hale getirildiğini, ayrıca 5302 sayılı Kanunun geçici 4 ve 4688 sayılı Kanunun geçici 14 üncü maddesiyle bu tür ödemelerin takip ve tahsilinden vazgeçildiğini belirterek kaldırılmasını talep etmiştir. Başsavcılık karşılama yazısında, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 03.06.2011 tarihli ve E:2010/290,...
Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü; 1- 907 sayılı ilamın 3. maddesi ile Kayseri iline bağlı ilçelerde görev yapan kaymakamlara 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 63’üncü maddesine göre yürüttükleri görev karşılığında ödenen ödeneklerden gelir vergisi kesintisi yapılmadığı gerekçesi ile 6.804,61 TL’ ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; 5302 sayılı Kanunun 28 ve 63 üncü maddelerine istinaden yapılan ödemelerden gelir vergisi kesilmemesi nedeniyle verilen tazmin hükmünün, Danıştay 4 üncü Dairesinin ilgili kararı ile yasal hale getirildiğini, ayrıca 5302 sayılı Kanunun geçici 4 ve 4688 sayılı Kanunun geçici 14 üncü maddesiyle bu tür ödemelerin takip ve tahsilinden vazgeçildiğini belirterek kaldırılmasını talep etmiştir. Başsavcılık karşılama yazısında, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 03.06.2011 tarihli ve E:2010/290, K:2011/240 sayılı nihai kararı gereğince söz konusu ödemeler vergiye tabi tutulmuştur. Bu ödemeler 5302 ve 4688 sayılı Kanunların kapsamında olmadığından talebin reddedilmesi, yönünde görüş bildirmiştir. Bilindiği üzere; 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 61’inci maddesinde; “Ücret, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerdir. Ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunması onun mahiyetini değiştirmez.” hükmüne yer verilmiştir. Anılan Kanunun 94’üncü maddesinin birinci fıkrasında, maddede bentler halinde sayılan ödemeleri nakden veya hesaben yapanların, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları belirtilmektedir. Bu maddenin 1 numaralı bendinde “Hizmet erbabına ödenen ödenen ücretler ile, 61’inci maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istisnadan faydalanan hariç), 103 ve 104’üncü maddelere göre” vergi tevkifatı yapılacağı hükmü yer almaktadır. Bu hükümlere göre; ücret ve ücret sayılan ödemelerin Gelir Vergisi Kanunu’nun 61, 94, 103 ve 104’üncü maddelerine göre vergi tevkifatı yapılması suretiyle verilendirilmesi gerekmektedir. Diğer taraftan, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun “Encümen Üyelerine Verilecek Ödenek” başlıklı 28’inci maddesinde; “Encümen başkanına 14000, üyelerine 12000 gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda aylık brüt ödenek verilir. Encümenin memur üyelerine encümen üyeleri için belirlenen gösterge rakamının yarısı ödenir. “Görev ve Ek Ödenek” başlıklı 63’üncü maddesinin birinci fıkrasında da “ Vali Yardımcıları ve Kaymakamlar, valinin verdiği il özel idaresinin görevlerini yapmakla yükümlü ve bu görevlerin yapılmasından valiye karşı sorumludur. Vali Yardımcılarına ve Kaymaka...