Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü; 1- 997 sayılı ilamın 5. maddesi ile Sivaslı İlçesi Kaymakamına ödenen ek ödeneklerden gelir vergisi kesintisi yapılmadığı gerekçesi ile 1.029,00 TL’ ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; 1700 sayılı Dahiliye Memurları Kanununun Ek 5 inci maddesindeki istisna hükmünün 5302 sayılı Kanunun 28 ve 63 üncü maddeleri uyarınca yapılan ödemeler içinde geçerli olması gerektiğini, Danıştay 4. Dairesinin 22.12.2008 tarih ve 5019 sayılı Kararınında anılan ödemelerden gelir vergisinin kesilmemesi yönünde olduğunu, Anayasa’nın 160 ıncı maddesinin 2 nci fıkrasındaki ‘‘Vergi, benzeri mali yükümlülükler ve ödevler hakkında Danıştay ile Sayıştay kararları arasındaki uyuşmazlıklarda Danıştay kararları esas alınır’’ hükmünün dikkate alınması gerektiğini, ayrıca 5917 sayılı Kanunun 36. maddesinde borç takibine son...
Dosyada mevcut belgelerin okunup incelenmesinden sonra gereği görüşüldü; 1- 997 sayılı ilamın 5. maddesi ile Sivaslı İlçesi Kaymakamına ödenen ek ödeneklerden gelir vergisi kesintisi yapılmadığı gerekçesi ile 1.029,00 TL’ ye tazmin hükmü verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde özetle; 1700 sayılı Dahiliye Memurları Kanununun Ek 5 inci maddesindeki istisna hükmünün 5302 sayılı Kanunun 28 ve 63 üncü maddeleri uyarınca yapılan ödemeler içinde geçerli olması gerektiğini, Danıştay 4. Dairesinin 22.12.2008 tarih ve 5019 sayılı Kararınında anılan ödemelerden gelir vergisinin kesilmemesi yönünde olduğunu, Anayasa’nın 160 ıncı maddesinin 2 nci fıkrasındaki ‘‘Vergi, benzeri mali yükümlülükler ve ödevler hakkında Danıştay ile Sayıştay kararları arasındaki uyuşmazlıklarda Danıştay kararları esas alınır’’ hükmünün dikkate alınması gerektiğini, ayrıca 5917 sayılı Kanunun 36. maddesinde borç takibine son verileceği hükmünün yer aldığı belirterek verilen tazmin hükmünün kaldırılmasını istemiştir. Başsavcılık karşılama yazısında; “Temyiz talebini içeren dilekçelerde, sorguya verilen cevaplardan farklı bir bilgi ve belge sunulmadığı, savunmada belirtilen hususların ilamda karşılandığı anlaşıldığından; Daire kararının değiştirilmesini gerektirecek mahiyette bulunmayan temyiz talebinin reddedilerek, Daire kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. “ Denilmiştir. Bilindiği üzere; 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 61’inci maddesinde; “Ücret, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatlerdir. Ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti niteliğinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş bulunması onun mahiyetini değiştirmez.” hükmüne yer verilmiştir. Anılan Kanunun 94’üncü maddesinin birinci fıkrasında, maddede bentler halinde sayılan ödemeleri nakden veya hesaben yapanların, istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları belirtilmektedir. Bu maddenin 1 numaralı bendinde “Hizmet erbabına ödenen ücretler ile, 61’inci maddede yazılı olup ücret sayılan ödemelerden (istisnadan faydalanan hariç), 103 ve 104’üncü maddelere göre” vergi tevkifatı yapılacağı hükmü yer almaktadır. Bu hükümlere göre; ücret ve ücret sayılan ödemelerin Gelir Vergisi Kanunu’nun 61, 94, 103 ve 104’üncü maddelerine göre vergi tevkifatı yapılması suretiyle verilendirilmesi gerekmektedir. Diğer taraftan, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun “Encümen Üyelerine Verilecek Ödenek” başlıklı 28’inci maddesinde; “Encümen başkanına 14000, üyelerine 12000 gösterge rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarda aylık brüt ödenek verilir. Encümenin memur üyelerine encümen üyeleri için belirlenen gösterge rakamının yarısı ö...