772 nolu ilamın 6. maddesinde, Urla Belediyesinde sözleşmeli statüde çalışan Avukat Tayfun Singi’ye, Belediye lehine sonuçlanan davalardan alınan vekalet ücretinin dağıtımında, Devlet Memurları Kanunun 146. maddesinde belirlenen yıllık azami ödenebilecek vekalet ücretinden daha fazla miktarda ücret-i vekalet ödenmesi nedeniyle 3.431.834.000 .- liranın tazminine karar verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde, söz konusu avukatın 657 sayılı Yasaya tabi avukat olmadığını, 2002 tarihli vekaletnameye istinaden Sosyal Sigortalar Kurumuna bağlı, primi ödenen işçi statüsünde ve hizmet sözleşmesi ile çalışan avukat olduğunu, dolayısıyla 657 sayılı yasanın kendisine uygulanamayacağını, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu uygulanabilmesi için asaleten memur kadrosuna atanmış, kadrosu belirli kadro karşılığı maaş ödemesi yapılmakta olan bir kurum avukatının söz konusu olması gerektiğini, 4667 sayılı...
772 nolu ilamın 6. maddesinde, Urla Belediyesinde sözleşmeli statüde çalışan Avukat Tayfun Singi’ye, Belediye lehine sonuçlanan davalardan alınan vekalet ücretinin dağıtımında, Devlet Memurları Kanunun 146. maddesinde belirlenen yıllık azami ödenebilecek vekalet ücretinden daha fazla miktarda ücret-i vekalet ödenmesi nedeniyle 3.431.834.000 .- liranın tazminine karar verilmiştir. Dilekçi dilekçesinde, söz konusu avukatın 657 sayılı Yasaya tabi avukat olmadığını, 2002 tarihli vekaletnameye istinaden Sosyal Sigortalar Kurumuna bağlı, primi ödenen işçi statüsünde ve hizmet sözleşmesi ile çalışan avukat olduğunu, dolayısıyla 657 sayılı yasanın kendisine uygulanamayacağını, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu uygulanabilmesi için asaleten memur kadrosuna atanmış, kadrosu belirli kadro karşılığı maaş ödemesi yapılmakta olan bir kurum avukatının söz konusu olması gerektiğini, 4667 sayılı kanunla 02.05-2001 tarihinde kabul edilen Avukatlık Kanunun Değiştirilmesi Hakkındaki Kanunun 164. maddesinin 5. bendine göre "Dava sonunda, kararla tarifeye dayanılarak karşı tarafa yüklenecek vekâlet ücreti avukata ait olduğunu, bu Kanunun yeni tarihli yasa olmasından dolayı eski tarihli genel yasa hükümlerini geçersiz kıldığını, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 84. maddesinin 657 sayılı DMK’nun bu Kanunla çatışan aykırı hükümlerinin uygulanmayacağını açıkça belirttiğini ve DMK’nun 146.maddesinin bu kanunla çeliştiğini ve uygulanamayacağını bildirerek tazmin kararının kaldırılmasını talep etmişlerdir. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunun 1. maddesinde, Bu Kanun, genel ve katma bütçeli kurumlar, il özel idareleri, belediyeler, il özel idareleri ve belediyelerin kurdukları birlikler ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlarda, kanunlarla kurulan fonlarda, kefalet sandıklarında veya beden terbiyesi bölge müdürlüklerinde çalışan memurlar hakkında uygulanır. Sözleşmeli ve geçici personel hakkında bu kanunda belirtilen özel hükümlerin uygulanacağı, 4. maddesinde, dava azlığı nedeniyle kadrolu avukat istihdamının gerekli olmadığı yerlerde avukatların sözleşme ile istihdamlarının caiz olduğu, Mali hükümler, Kapsam başlıklı 146. maddesinde de, Bu kanunun 1. maddesinin 1. fıkrası kapsamına giren memurlar aylık, ücret, ödenek, hizmetle ilgili her türlü ödeme ve bunların şekil ve şartları bakımından bu kanundaki hükümlere, aynı maddenin ikinci fıkrası kapsamına giren memurlar özel kanunlardaki hükümlere tabidir. Memurlara kanun, tüzük ve yönetmeliklerin ve amirlerin tayin ettiği görevler karşılığında bu Kanunla sağlanan haklar dışında ücret ödenemez. hiçbir yarar sağlanamaz. Gençlik ve Spor hizmetleri uygulamasında fiilen görevlendirilecekler hariç.) (Değişik fıkra: 14/01/1988 - KHK - 311/1 md.) Ancak, 02/01/1961 tarihli ve 196 sayılı Kanunun 2 nci maddesi, 07/06/1926 tarihli ve 904 sayılı Kanuna 30/01/1957 tarihli ve 6893 sayılı Kanunla eklenen ek 5 inci maddenin birinci ve ikinci fıkraları, 19/07/1972 tarihli ve 1615 sayılı Kanunun 161 inci maddesi, 13/01/1943 tarihli ve 4358 s...