Anayasa Mahkemesinin 20/7/2022 Tarihli ve E: 2022/48, K: 2022/93 Sayılı Kararı

“… 6. Öncelikle belirtilmelidir ki, 2577 sayılı Kanun’un 48. maddesinin yukarıda aktarılan 6. fıkrasına göre istinaf başvurusunun süre aşımı yönünden reddine dair kararın kararı istinaf edilen ilk derece Mahkemesince verilmesi, ilk derece mahkemesince verilecek bu karara karşı ilgilinin yedi günlük istinaf hakkı bulunması gerekmekteydi. Ancak ilk derece Mahkemesince bu yapılmayarak dosya istinaf başvurusu yönünden tekemmül ettirilip Dairemize gönderilmiştir. Durumu bu olan işbu dava dosyasının ilk derece Mahkemesine Dairemize iadesi ise Kanunen mümkün değildir. Zira, 2577 sayılı Kanun’un 48. maddesinin 7. fıkrası bu gibi hallerde istinaf yargı mercilerinin ilk derece yargı mercileri yerine geçip kararı kesin olarak vereceklerini düzenlemektedir. 7. Ayrıca, dosyanın ilk derece Mahkemesine Dairemizce iadesi hukuk tekniği anlamında da mümkün değildir. Zira, istinaf başvurusunun süresinde olmadığı için istinaf başvurusunun süreden reddi gerektiği gerekçesiyle dosyayı ilk derece Mahkemesine iade etmek, bu iade kararı üzerine ilk derece mahkemesince verilecek karar hakkında yapılması muhtemel olan istinaf başvurusu hakkında Dairemizce önceden görüş açıklanmış olması sonucunu doğuracak ve ilk derece Mahkemesince verilecek olan kararın istinafın ilgilisi yönünden anlamsız kılacaktır. 8. Diğer yandan; işbu dava dosyasında istinaf başvurusunun süre aşımı yönünden reddine yönelik olarak Dairemizce verilecek olan kararda 2577 sayılı Kanun’un 48. maddesinin anılan 7. fıkrasındaki kesinlik hükmüne rağmen temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesi de mümkün değildir. Zira, işbu davacının esası 2577 sayılı Kanun’un 45/6. ve 46. maddesi gereğince temyize tabi değildir. Nitekim, esası itibariyle temyize tabi olmayan dava dosyalarında Bölge İdare Mahkemelerince 2577 sayılı Kanun’un 48/7. maddesi uyarınca istinaf başvurularının süreden reddine dair verilen kararlarda temyiz yolunun açık olduğunun belirtilmesi üzerine ilgililerce yapılan temyiz başvurularını Danıştay incelememekte, anılan 7. fıkradaki kesinlik hükmüne atfen bu başvurularını incelenmeksizin reddine karar vermekte olup, bu kararlara örnek olarak Danıştay 10. Dairesi’nin 03.04.2019 tarihli E:2019/279, K:2019/2539 sayılı kararı gösterilebilir. 9. Tüm bu anlatımlardan görüleceği üzere, işbu dosyada Dairimizce verilmesi gereken istinaf başvurusunun süre aşımı yönünden reddine dair karar anılan 7. fıkradaki kesinlik hükmü sebebiyle kesin mahiyette olacak ve ilgilisince bu karar temyiz edilemeyecek, temyiz edilse bile temyiz başvurusu incelenmeyecektir. 10. Fakat, esası itibariyle dahi çok dereceli bir yargılama usulüne tabi olan ve esas yönünden muhakemesi ilk derece yargı merciince yapılıp istinaf yargı mercii önüne kadar gelen işbu davanın, ilk defa verilecek bir süre ret kararıyla nihayete erdirilmesi, dolayısıyla da, başvuru süresinde olmadığına karar verilen ilgilinin başvurusunun aslında süresinde olduğu veya süresinde kabul edilmesi gerektiği yönünde iddia ve delil ileri sürme imkanının bulunmaması 2...