MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/634 E., 2024/1034 K. ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 07.12.2023 tarihli ve 2023/2299 Esas, 2023/6057 Karar sayılı BOZMA kararı Taraflar arasında görülen boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz...
Hukuk Genel Kurulu 2024/761 E. , 2025/638 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/634 E., 2024/1034 K. ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 07.12.2023 tarihli ve 2023/2299 Esas, 2023/6057 Karar sayılı BOZMA kararı
Taraflar arasında görülen boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.
Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2008 yılında evlendiklerini, ortak çocuklarının bulunmadığını, ilk yıllarda uyumlu giden evliliğin 2010-2014 yılları arasındaki süreçte davalının çocuk istememesi nedeniyle bozulmaya başladığını, davalının eşi ile birlikte olmaktan kaçındığını, ayrı yatakta yattığını, aşırı kıskanç ve saygısız davranışlar sergilediğini, annesinin vasiyetini bahane ederek 2014 yılında evi terk ettiğini ve köyde yaşamaya başladığını ileri sürerek tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili süresinden sonra verdiği cevap dilekçesinde; tüm iddiaları inkârla, evlilik süresince davacının aşırı maddiyatçı davrandığını, evi terk olayının ve çocuk istememe olaylarının doğru olmadığını, eşlerin fikir birliği içinde hareket ettiklerini, davacının da köye geldiğini ve buradaki evde birlikte yaşadıklarını, sonrasında davacının sebepsiz yere müvekkili terk ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 05.11.2020 tarihli ve 2019/32 Esas, 2020/650 Karar sayılı kararı ile; dinlenen tanık beyanlarına göre tarafların evlendikten sonra ... köyüne gelerek ev yaptıkları ve orada yaşamaya başladıkları, davacının sık sık "annemi özledim" diyerek annesinin yanına Antalya’ya gittiği ve uzun süre kaldığı, döndüğünde ise bir süre kalıp tekrar aynı şekilde annesinin yanına gittiği, buna karşılık erkeğin de eşi ile gereği gibi ilgilenmediği, çocuk istemediği, yatağını ayırdığı ve uzun süre ortak konut dışındaki bir evde ikamet ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı s...