Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün niteliği ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükmün suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabileceği kabul edildiğinden, Cumhuriyet savcısının anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak...
1. Ceza Dairesi 2025/847 E. , 2025/3986 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2390 E., 2024/1073 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Sanık hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün niteliği ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükmün suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabileceği kabul edildiğinden, Cumhuriyet savcısının anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Düziçi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2018/634 Esas, 2021/142 Karar sayılı ilamı ile sanığa yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.10.2024 tarihli ve 2021/2390 Esas, 2024/1073 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri özetle; suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde; Sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması, sanığın devam etme imkanı varken eylemine son vermesi dikkate alındığında öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının vasfa yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.10.2024 tarihli ve 2021/2390 Esas, 2024/1073 Karar sayılı kararınında kesin nitelikte olması ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme...