İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte olup temyiz edilemez olduğu belirlenmiştir. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün niteliği gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz yoluna tabi olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve...
1. Ceza Dairesi 2025/2807 E. , 2025/6600 K.
"İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1885 E., 2024/3537 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi
Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte olup temyiz edilemez olduğu belirlenmiştir. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; Sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün niteliği gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz yoluna tabi olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 34. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2023/392 Esas, 2024/25 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1, 86/3.e, 29, 62, 50/1.a, 52/2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/1885 Esas, 2024/3537 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Suç vasfına, ilişkindir.
III. GEREKÇE Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede; Taraflar arasında öldürmeyi gerektiren husumet bulunmaması, darbe sayısı, yaralanmanın niteliği ve sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği dikkate alındığında sanığın katılana yönelik eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan vekilinin suç vasfına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/1885 Esas, 2024/3537 Karar sayılı kararında katılan vekilinin temyiz istemi yönünden suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereği hükmün kesin nitelikte bulunması nedeniyle katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyi...