Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Yargıtay/E. 1937/42 · K. 1942/11
YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

Karar No. 1942/11

E. 1937/42K. 1942/1129 Nisan 1942
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Kısa Önizleme

Önizleme

Takibi şikâyete bağlı işlerde C. Müddeiumumisini tahrik eylemiş olanların, iş beraetle neticelendiği takdirde harç ile mahkûm edilip edilmiyecekleri noktasından Temyiz İkinci Ceza Dairesinden sadır olan 23/9/1937 tarih ve 9837/10802 ve 6/9/1935 tarih ve 8092/7651 sayılı ilâmları arasında hâsıl olan mübayenetin Tevhidi İçtihat suretiyle hal ve telifi C. Başmüddeiumumiliğinin 3763 numaralı yazısiyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde keyfiyet müzakere edilerek: Neticede : 2503 sayılı kanunun 57 ve 62 nci maddelerinde yazılı hallerden birisi mevcut olmadığı halde müştekilerin harç ve masarifi muhakeme ile ilzam edilmeleri gayri caiz olduğuna ve Ceza Usulü Muhakemeleri Kanununun 168 inci maddesinde beyan olunan halde hukuku umumiye dâvası ikame olunup veya 344 üncü maddesinde yazılı suçlardan dolayı zarar gören kimse tarafından şahsi dâva açılıp ta neticede...

Karar Metni

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1937/42 K.1942/11 T.29.4.1942 TAKİBİ ŞİKAYETE BAĞLI DAVALARDA HARÇ TAKİBİ ŞİKAYETE BAĞLI DAVALARDA, İŞ BERAATLE NETİCELENDİĞİ TAKDİRDE MASRAF VE HARÇLARIN DAVACI MAHİYETİNDEKİ MÜŞTEKİDEN ALINMASI GEREKİR. Takibi şikâyete bağlı işlerde C. Müddeiumumisini tahrik eylemiş olanların, iş beraetle neticelendiği takdirde harç ile mahkûm edilip edilmiyecekleri noktasından Temyiz İkinci Ceza Dairesinden sadır olan 23/9/1937 tarih ve 9837/10802 ve 6/9/1935 tarih ve 8092/7651 sayılı ilâmları arasında hâsıl olan mübayenetin Tevhidi İçtihat suretiyle hal ve telifi C. Başmüddeiumumiliğinin 3763 numaralı yazısiyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde keyfiyet müzakere edilerek: Neticede : 2503 sayılı kanunun 57 ve 62 nci maddelerinde yazılı hallerden birisi mevcut olmadığı halde müştekilerin harç ve masarifi muhakeme ile ilzam edilmeleri gayri caiz olduğuna ve Ceza Usulü Muhakemeleri Kanununun 168 inci maddesinde beyan olunan halde hukuku umumiye dâvası ikame olunup veya 344 üncü maddesinde yazılı suçlardan dolayı zarar gören kimse tarafından şahsi dâva açılıp ta neticede maznunun men'i muhakemesine veya beraetine veya tahkikatın düşmesine karar verildiği takdirde kanunen lâzım gelen masraf ve harçların dâvacı mahiyetinde bulunan müştekiden alınması lâzım geleceğine ittifakla karar verildi. ----------o----------

Benzer Kararlar

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1940/14 · K. 1942/9

15 Nisan 1942

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1940/51 · K. 1942/1

28 Ocak 1942

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1942/1 · K. 1942/21

11 Kasım 1942

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1942/8 · K. 1942/24

2 Aralık 1942

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1941/27 · K. 1942/12

6 Mayıs 1942

YargıtayYargıtay İçtihadı Birleştirme Kar.

E. 1942/24 · K. 1942/29

23 Aralık 1942