Ermeni hastanesine vakıf edilmiş olduğu halde muvazaaten ahar bir şahıs namına tapuya tescil edilmiş olan evin mülkiyetinin aidiyeti belirlenirken vakıflar kanununun 44. maddesi uygulanmaz.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.8 K.1942/25 T.2.12.1942 TAPU KAYDININ TASHİHİ ERMENİ HASTANESİNE VAKIF EDİLMİŞ OLDUĞU HALDE MUVAZAATEN AHAR BİR ŞAHIS NAMINA TAPUYA TESCİL EDİLMİŞ OLAN EVİN MÜLKİYETİNİN AİDİYETİ BELİRLENİRKEN VAKIFLAR KANUNUNUN 44. MADDESİ UYGULANMAZ. İcareteynli bir bab hane 319 senesindenberi Ermeni Hastanesinin tasarrufu altında olup muvazaaten Bardik Gülbenkyan namına kayd ve tescil edilmiş olduğu halde Millî Emlâk İdaresince merkumun firari olduğundan bahsiyle mezkûr gayri menkule vaz'ıyed edilerek başkalarına tefviz edilmiş olduğundan kaydın tashihi ve gayri menkulün iadesi ve müdahalenin meni hakkında Ermeni Hastanesi idare müdürlüğü vekili tarafından açılan dâvadan dolayı 2762 numaralı Vakıflar Kanununun 44 üncü maddesinin tatbikı suretiyle hüküm verilmesi caiz olup olmadığı hususunda Temyiz Birinci Hukuk Dairesinin 9/5/1940 - 2450/1112 ve 5/11/1940 - 1035/2415 numaralı ilâmları arasındaki içtihat ihtilâfının halli birinci reislik makamının 1/3 sayılı yazısiyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde keyfiyet müzakere edilerek: Neticede : Tapu sicilindeki kayıtlar Kanunu Medeninin meriyetinden önce de resmi ve muteber sayılmıştı. Bundan dolayı mezkûr kanunun 935 inci maddesinde de beyan edildiği gibi «Alâkadarlar tahriren muvafakatlarını beyan etmedikleri halde mahkeme kararı olmadıkça tapu sicil memuru hiç bir tashih icra edemez» di. Kaide ötedenberi ve umumî olarak böyle idi. Zaten alâkalının ve hususiyle tetkik ve müzakere edilen hadiselerde olduğu gibi tapu sicilinde gayri menkulün mutasarrıfı olarak adı yazılı bulunan hakiki şahsın dâvacı hükmi şahıslar lehinde bir ikrar ve beyanı vukubulmuş olmadıkça eşhası hükmiyenin gayri menkul mallara tasarrufuna dair olan 16 şubat 1328 tarihli kanun hükmünce de tapu memuru tarafından hiç bir tashih yapılamazdı. Mezkûr kanunun üçüncü maddesinde tashih için Defterhakani İdarelerine ba istida müracaat lüzumu beyan olunması ancak bu suretle tefsir edilebilir. Yoksa kayıt sahibinin rıza veya ikrar mahiyetinde bir beyanı olmadıkça tashih isteyenin istidası mücerred bir iddiadan ibaret kalıp bu takdirde mezkûr maddede göz önüne alınmış olan dâvayı müstelzim bir hal tehaddüs etmiş bulunur. Maddeye başka türlü mâna vermek kayıt sahipleri aleyhine ve kaide hilâfına bir tefsir olur. 2762 numaralı Vakıflar Kanununun 44 üncü maddesinde mezkûr 16 şubat 1328 tarihli kanuna atıf suretiyle zikri geçen defterlerin de bu mahiyette yani tapuda isimleri kayıtlı bulunan kayıt sahiplerinin rıza veya ikrara dair beyanlarını havi olarak anlaşılması aynı sebepden dolayı zaruridir. Çünkü kanun hükümlerinin malûm ve müsellem olan kaideler hilâfına tefsiri cihetine gidilemez. Kaidenin kanun vazıı tarafından her hangi bir hususta terkedildiğini kabul edebilmek için istisnanın tefsiren tevsii yoluna gidilemeyip sarahat aramak lâzımdır. Mezkûr defterlerin ise sırf hükmi şahısların iddia ve beyanlarından ibaret olabileceği zikri geçen 44 üncü maddede dahi ifade olunmuş deği...