Kaçırmak ve ırza geçmek gibi cürüm hallerinden dolayı sorgu hakimlerince yapılan ilk tahkikat sırasında maznun ile mağdur arasında evlenme vukuunda amme davasının teciline karar verilir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1941/7 K.1941/29 T.15.11.1941 KAÇIRMA SUÇLARINDA MAZNUN İLE MAĞDURUN EVLENMESİ KAÇIRMAK VE IRZA GEÇMEK GİBİ CÜRÜM HALLERİNDEN DOLAYI SORGU HAKİMLERİNCE YAPILAN İLK TAHKİKAT SIRASINDA MAZNUN İLE MAĞDUR ARASINDA EVLENME VUKUUNDA AMME DAVASININ TECİLİNE KARAR VERİLİR. Kaçırmak ve ırza geçmek gibi efali cürmiyeden dolayı sorgu hâkimlerince yapılan ilk tahkikat sırasında maznun ile mağdur arasında evlenme vukuunda âmme davasının teciline mi yoksa men'i muhakemeye mi karar verileceği noktasından Temyiz Mahkemesi Birinci Ceza Dairesinin 10/9/1940 tarih ve 2805/2043 ve 23/10/1940 tarih ve 3554/2724 numaralı ilâmları arasında mübayenet husule gelmiş olmakla keyfiyetin Tevhidi İçtihat yolu ile halli Adliye Vekâleti Ceza İşleri Umum Müdürlüğünün 7/1/1941 tarih ve 63/56 numaralı yazısına atfen C. Başmüddeiumumiliğinin 25/1/1941 tarih ve 255 sayılı yazısile istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde yapılan müzakere sonunda: Sonuç : İşlenmiş bir suç için yapılması icabeden tahkikatın mahiyet ve safahatile her tahkik sonunda verilecek kararları gösteren usul hükümlerinden ilk tahkikat yapılmış bir işde ne gibi kararlar verilebileceğine mütedair olan 191 inci madde hükmünün münhasıran ilk tahkikat bittikten ve muayyen usulî merasimin ifasından sonra ittihazı muktazi kararlara ait bulunduğu bu maddeye tekaddüm eden 190 ve anı takip eyleyen diğer maddeler ahkâmından müsteban olduğuna ve zikri geçen usulün 191 inci madesinde yazılı kararların hasrî ve tahdidi mahiyette olamıyacağı yine usulün 352 nci maddesinde yazılı halin tahakkukunda davanın ve 173 üncü maddedeki sebeplerden dolayı talepnamenin reddine sorgu hâkimliğince karar verilmesi iktiza edeceğine ait bulunan sarahatla müeyyet bulunmasından başka son tahkikatın hitamını mütaakıp ne gibi kararlar verilmesi mümkün olduğunu tayin eden usulün 253 üncü maddesinde, ilk tahkikat üzerine ittihaz edilebilecek kararlardan bahis bulunan 191 inci maddede sayılı lüzum, men'i muhakeme ve duruşmanın tatilinden başka bir de davanın düşmesine karar verilebileceği ilâveten tasrih edildiğine ve son tahkikat sırasında Ceza Kanununun 96 ve mütaakıp maddelerinde gösterildiği üzere âmme davasının düşmesini mucip olan vefat, müruru zaman ve af gibi hallerin vukuu ile âmme davasının düşmesine karar verildiği halde ilk tahkikatta vefat eden suçlu hakkında Ceza Kanunu hükümleri ihmal edilerek usulün 191 inci maddesinde yazılı kararlardan mutlaka birine tedahül ettirileceği mülâhazasile men'i muhakeme kararı verilmesi icabedeceği hakkındaki noktai nazarın; son tahkikat ile ilk tahkikat arasında bu bakımdan bir fark bulunmadığı için nazari kaideler ve Ceza Kanunu hükümlerile de telifi mümkün olamıyacağına ve ilk tahkikat bittikten sonra toplanan delillerin kifayeti ve suçluya isnat kabiliyetini tayin eden ve usulün 197 nci maddesinde bahsolunan maddi yani fiili sebepler ile işlenen suçun Ceza Kanunu hükümleri yönünden cürmi mahiyetinin tesbitine taallûk eden ve hukuki...