Arazi kanununun 45 inci maddesinin hükmü kanunu medeninin 658 ve 659 uncu maddeleriyle zımnen mülga olmuştur.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1941/5 K.1943/7 T.27.1.1943 ŞUFA HAKKI ARAZİ KANUNUNUN 45 İNCİ MADDESİNİN HÜKMÜ KANUNU MEDENİNİN 658 VE 659 UNCU MADDELERİYLE ZIMNEN MÜLGA OLMUŞTUR. Arazi Kanununun 45 inci maddesi, Kanunu Medeninin şuf'a hakkına dair olan 659 uncu maddesi hüküm ve medlûlünden hariç bulunduğundan ve Kanunu Medeni ahkâmına muhalif olmadığından mezkûr 45 inci maddenin tatbikı lüzumu evvelce bir içtihat halinde takarrür etmişse de, bu kerre emsali hâdisede zikri geçen 45 inci maddenin esas ve mefhum itibariyle Kanunu Medeni hükümlerine muhalif olduğundan mülga bulunduğuna dair yeni bir ekseriyet tebellür etmiş ve evvelce müttehaz karar sureti çıkarılarak leffen gönderilmiş olduğundan bahsile keyfiyetin tevhidi içtihat yoliyle halli Temyiz Birinci Hukuk Dairesi Reisliğinin 940/2378 numaralı yazısiyle istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihat Heyeti Umumiyesinde ihtilâf müzakere edilerek: Neticede : Arazi Kanunu, Medeni Kanunun meriyete girdiği tarihten önce bir kısım aynî hakları ihtiva eden bir kanundu. Yeni Medeni Kanunumuzda mevcut aynî haklara mütaallik hükümler meriyete girdikten sonra yeni hükümlere muhalif olan evvelki kanundaki hükümlerin meriyetten kalkması tabii ve zaruri olduğu gibi Medeni Kanunun meriyet ve tatbikı şekli hakkındaki 864 numaralı kanunun 43 üncü maddesi hükmü iktizasındandır. Zaten Medeni Kanunun aynî hakları tanzim eden hükümlerinde, arzın rekabesine milkiyetle tasarruf hakkı birleştirilmiş olduğu cihetle rekabesi beytülmale ait olarak efradın anda yalnız tasarruf hakkı olmak üzere ancak tapu memurunun izniyle teferruğ ve tefevvüz edebilmesi hükmünü veren miriyet vasıf ve kaydı kaldırıldığından halen memleketimizde miri arazi namiyle bir nevi arazi mevcut olmamakla arzın miri olmasına müteferri ve Medeni Kanunumuz hükümleriyle mütearız Arazi Kanunu hükümlerinin mülga olması bir zarurettir. Her ne kadar evvelce de milke mahsus olan şuf'a hakkı, miri ve mevkuf arazide cari olmayıp bu kabil arazide şuf'a yerine, bedeli misil ile teferruf ve tefevvüz salâhiyetlerini ifade eden muayyen bazı rüçhan hakları vardı. Bu rüçhan hakları milkte cereyan eden şuf'a hakkının aynı değilse de milkiyet ve tasarruf hakkını takyit ve tahdit etmek noktasından aynı mahiyeti haizdirler. Bu cümleden olarak Arazi Kanununun 45 inci maddesindeki, yere zarureti olan köylünün, bedeli misliyle tefevvüz hakkı da mefruğunlehin tasarruf hakkını takyideden hükümler kabilinden olduğu halde Medeni Kanunun alelıtlak arazide kabul ettiği şuf'a hakkı gibi milkiyetin muayyen takyit ve tahditleri dışında kalmıştır. Köy halkının yere ihtiyaç ve zaruretini Köy Kanununun 44 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü bendinde yazılı istimlâk usulü tatmin etmekte olduğuna göre zaten hikmeti vücudu kalmıyan Arazi Kanununun mezkûr 45 inci maddesi hükmünü Medeni Kanunun 658 ve 659 uncu maddeleriyle zımnen mülga bulunduğuna 27 ikinci kânun 1943 tarihinde ekseriyeti sülüsan ile karar verildi. ----------o----------