Hukuk mahkemelerinde tekevvün eden yalan yere yemin suçunun, ceza mahkemelerindeki duruşmalarında, ceza hakimleri yazılı delil aramalıdır.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu E.1940/19 K.1941/12 T.2.4.1941 YALAN YERE YEMİN HUKUK MAHKEMELERİNDE TEKEVVÜN EDEN YALAN YERE YEMİN SUÇUNUN, CEZA MAHKEMELERİNDEKİ DURUŞMALARINDA, CEZA HAKİMLERİ YAZILI DELİL ARAMALIDIR. Hukuk mahkemelerinde vuku'bulan yalan yere yemin suçundan dolayı ceza mahkemesinde yapılan duruşmalarda bu suçun mahiyeti hususiyesi nazara alınmıyarak ceza muhakemeleri usullerindeki umumî hükümlere göre ve sübut sebepleri tahdid ve takyid edilmeksizin ceza hâkimlerinin her türlü delilleri takdir hakkında haiz oldukları salâhiyeti mutlakaya istinaden şahid istima'ına cevaz verilmekde ve dairenin içtihadı da şimdiye kadar bu merkezde bulunmakda iken bu kerre mümasil bir işin müzakeresinde, yalan yemin suçunun mahiyeti mahsusasına mebni bu suçun şahadetle isbatının kabulünden bazı mahzurların tevellüd edeceği derpiş edilerek yalnız beyyinei tahririye ile isbatı caiz olabileceğine dair rey çokluğu tahassül eylemiş ve bu suretle dairenin mukarrer bir içtihadı hilâfına yeni bir içtihad tebellür etmiş olduğundan bahsile keyfiyetin tevhidi içtihad yolu ile halli Temyiz Dördüncü Ceza Dairesi Reisliğinin 1612 sayılı müzekkeresile istenilmesine mebni toplanan Tevhidi İçtihad Heyeti Umumiyesinde meselenin mahiyeti müzakere edilerek: Neticede : Hukuk davalarında müddei veya müddeaaleyh sıfatını haiz olduğu halde yalan yere yemin eden kimsenin Türk Ceza Kanununun (287) nci maddesine tevfikan cezalandırılması için ceza mahkemesinde yapılacak duruşmasında ceza hâkiminin bir nevi beyyine ile tekayyüd edüp etmiyeceği hakkında hususi ve sarih bir kayd yoktur. Gerçi Ceza Muhakeme Usulü Kanununun (254) üncü maddesinde (mahkeme irad ve ikame edilen delillerin duruşmadan ve tahkıkattan edineceği kanaata göre takdir eder.) Denilmiş ise de; Bu ıtlak diğer suçlardan bariz hususiyetle farklı bulunan yalan yere yemin suçuna da şamil olmaması iktiza eder. Çünkü, Hukuk Davaları Usulü Muhakemeleri Kanununun (287) nci maddesinde sırf intizamı âmme mülâhazasiyle (kanunun bir delil ile isbatını emreylediği hususların başka suretle isbat olunamıyacağı) kat'iyetle ifade edilmiş ve yine hukuk usulünün (445)inci maddesinin (6) ncı bendinde (Mahkûmunaleyhin yalan yere yemin ettiği ikrarı veya beyyinei tahririye ile sabit olmuş olması) deyu yazılı bulunması da yalan yere yemin suçunun ancak ikrar veya beyyinei tahririye ile isbat edilmesi lüzumuna işaret mahiyetinde bulunmuşdur. Ceza Muhakemeleri usulünün sakit bulunduğu hususlarda daha umumî bir usulü kanunî olan hukuk muhakemeleri usulünün hükümlerine müracaat olunmak mutad bulunmasına göre Ceza Usulü Muhakemesi Kanununun zikri geçen (254) üncü maddesinin ıtlak ibaresi yalan yere yemin suçunun sübut sebeblerinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerile ceza hâkiminin tekayyüd etmesini kabulde ehemmiyetli bir mahzur tasavvur olunamaz. Aksini iltizamda ise Hukuk Mahkemesinde Kanunun emreylediği yazılı beyyineyi hukuki münasebetin teessüsünde ihmal eden bir tarafın hasmına yemin verdirdikten sonra ceza mah...