YILLIK VERGİYE MAHSUBEN PEŞİN ALINAN BİR VERGİ NİTELİĞİ TAŞIYAN GEÇİCİ VERGİ NEDENİYLE YOL AÇILAN VERGİ KAYBINDAN DOLAYI GEÇİCİ VERGİ ÜZERİNDEN KESİLEN VERGİ ZİYAI CEZASININ BİR KATI AŞAN KISMINDA HUKUKA UYARLIK GÖRÜLMEDİĞİ HAKKINDA
Vergi Dava Daireleri Kurulu 2018/1031 E. , 2019/264 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU Esas No : 2018/1031 Karar No : 2019/264 TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... VEKİLİ: ... KARŞI TARAF (DAVALI):... VEKİLİ: ... İSTEMİN KONUSU: ...Vergi Mahkemesinin, .... tarih ve E:..., K:....sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, gerçek bir emtia teslimine dayanmaksızın düzenlenmiş faturaların kayıtlara dahil edilmesi ve bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakılması yolunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, 2010 yılının tüm dönemleri için re'sen salınan geçici vergi ile gerçek bir emtia teslimi/hizmet ifasına dayanmayan belgelerin kullanımından kaynaklanan kısım için üç kat, kayıt ve beyan dışı bırakılan hasılattan kaynaklanan kısım için bir kat olarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle dava açılmıştır. Mahkemenin ilk kararının özeti: ...Vergi Mahkemesi, ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; gerçek bir emtia teslimi/hizmet ifasına dayanmayan belgelerin maliyet kayıtlarında muhasebeleştirildiği ve bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca belirlenen matrah farkı üzerinden geçici verginin salındığı, bir kat ve üç kat vergi ziyaı cezasının kesildiği, Mahkemelerince 2010 yılına ilişkin katma değer vergisi tarhiyatlarının dava konusu edildiği E:... sayılı dava dosyasında, davacıya fatura düzenleyen şirketler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlerden faaliyetlerinin gerçek bir ticari ilişkiye dayanmadığı sonucuna ulaşıldığı, fatura tutarlarının maliyetlerinden çıkarılması halinde kârlılık oranının çok yüksek olması nedeniyle satılan malın maliyetinin emsal bedel tespitine ilişkin hükümler de dikkate alınarak hesaplandığı dikkate alındığında geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 120. maddesi uyarınca, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergi terkin edileceğinden, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranamayacağı gerekçesiyle geçici vergiyi kaldırmış, bir kat ve üç kat vergi ziyaı cezası yönünden davayı reddetmiştir. Daire kararının özeti: Tarafların temyiz istemini inceleyen Danıştay Dokuzuncu Dairesi, 30/10/2017 tarih ve E:2016/9163, K:2017/7300 sayılı kararıyla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddiaların geçici vergi aslının kaldırılması ve bir kat kesilen vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkralarının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun geçici vergiye ilişkin 32. maddesinin 2. fıkrasında, Gelir Vergisi Kanununa atıf yapılarak, Gelir Vergisi Kanununda belirtilen esaslara göre câri dönemin kurumlar vergisi oranında geçici vergi ödeneceğinin belirtildiği, geçici vergi üzerinden ceza kesilmesi belirtilen hükme uygun ise de, yıllık vergiye mahsuben peşin alın...