Yasada öngörülen süre geçirildikten sonra yapılan temyiz başvurusunun incelenmesi olanağı bulunmadığından, davacının isteminin süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği hakkında.
Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu E. 2009/276 K. 2009/52 T. 19.2.2009 TEMYİZ BAŞVURU SÜRESİ YASADA ÖNGÖRÜLEN SÜRE GEÇİRİLDİKTEN SONRA YAPILAN TEMYİZ BAŞVURUSUNUN İNCELENMESİ OLANAĞI BULUNMADIĞINDAN, DAVACININ İSTEMİNİN SÜRE AŞIMI NEDENİYLE REDDİ GEREKTİĞİ HAKKINDA. 2575/md. 86 2577/md. 46 İstemin Özeti : Danıştay Onüçüncü Dairesinin 25.3.2008 günlü, E: 2006/2149, K: 2008/3357 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması davacı tarafından istenilmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nca, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 14. maddesi uyarınca, Tetkik Hakimi'nin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra gereği görüşüldü: Davacıya idari para cezası verilmesine ilişkin Rekabet Kurulu'nun 9.3.2006 günlü, 06-18/212-53 sayılı işleminin iptali istemiyle açılan davada, Danıştay Onüçüncü Dairesince verilen ve davanın reddine ilişkin 25.3.2008 günlü, E:2006/2149, K:2008/3357 sayılı kararı, davacı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinin, 4001 sayılı Kanunla değişik 2. fıkrasında, özel kanunlarda ayrı süre gösterilmeyen hallerde, Danıştay Dava Daireleri ile İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği kurala bağlanmış; aynı Yasa'nın 8. maddesinin 3. fıkrasında da, bu Yasa'da yazılı sürelerin bitmesi çalışmaya ara verme zamanına rastlarsa, bu sürelerin, ara vermenin sona erdiği günü izleyen tarihten itibaren yedi gün uzamış sayılması esası benimsenmiştir. 2575 sayılı Danıştay Yasası'nın 86. maddesinin, 1.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa'yla değişik 1. fıkrasında ise, Danıştay dairelerinin her sene Ağustos'un birinden Eylül'ün beşine kadar çalışmaya ara vermesi öngörülmüş; böylece ara vermenin son günü Eylül'ün dördü olarak belirlenmiştir. Dosyanın incelenmesinden, Danıştay Onüçüncü Dairesinin temyiz edilen kararının 5.8.2008 günü davacı vekiliyle sürekli çalışan kişiye tebliğ edildiği, otuz günlük temyiz süresinin bitiminin çalışmaya ara verme zamanına rastladığı, bu nedenle sürenin ara vermenin sona erdiği günü, yani Eylül'ün dördünü izleyen tarihten itibaren 11.9.2008 perşembe günü çalışma saati bitimine kadar uzadığı; ancak davacının bu süre geçtikten sonra, 12.9.2008 gününde kayda geçen dilekçeyle temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, Yasa'da öngörülen süre geçirildikten sonra yapılan temyiz başvurusunun incelenmesi olanağı bulunmadığından, davacının isteminin süre aşımı nedeniyle REDDİNE, 19.02.2009 gününde oyçokluğu ile karar verildi. KARŞI OY : 2575 sayılı Danıştay Yasası'nın 86. maddesinin 1. fıkrası çalışmaya ara verme süresinin kısaltılması amacıyla yeniden düzenlenerek, Danıştay dairelerinin her sene Ağustos ayının birinden Eylül'ün beşine kadar çalışmaya ara vermeleri öngörülmüştür. Bu kuralda çalışmaya ara verme süresi, bu sürenin başladığı ve sona erdiği gün açıkça gösterilerek belirlenmiştir. Yani...