Mahkememizde görülmekte olan Tanıma Ve Tenfiz davasının yapılan açık yargılaması sonunda, GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkili ile davalı arasında 01.03.2018 tarihinde sözleşme imzalandığını, sözleşmeye istinaden müvekkilinin-----Mahkemesi'nde dava açtığını ve 20/05/2020 tarihinde verilen kararla davayı kazandığını, kesinleşen mahkeme kararında özetle davacı lehine 750.000,00 ABD doları tutarında ana para borcu, 150.000,00 ABD doları tutarında para cezası ve 92.424,71 ABD doları tutarıyla birlikte toplam 992.424,71 ABD doları tutarında alacağa müvekkili lehine hükmedildiğini ve 20/05/2020 tarihinde verilen 1 ay itiraz süresi geçtiğinden söz konusu kararın 20/06/2020 tarihinde kesinleştiğini ve icra edilebilir hale geldiğini, davalının söz konusu karara istinaden borcunu ödemediğini, davalının Türkiyede'ki malları üzerinde icra takibi yapılacağından...
T.C. İstanbul Anadolu 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ ESAS NO : 2022/899 Esas KARAR NO : 2023/350
DAVA : Tanıma Ve Tenfiz DAVA TARİHİ : 22/11/2022 KARAR TARİHİ : 03/05/2023
Mahkememizde görülmekte olan Tanıma Ve Tenfiz davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkili ile davalı arasında 01.03.2018 tarihinde sözleşme imzalandığını, sözleşmeye istinaden müvekkilinin-----Mahkemesi'nde dava açtığını ve 20/05/2020 tarihinde verilen kararla davayı kazandığını, kesinleşen mahkeme kararında özetle davacı lehine 750.000,00 ABD doları tutarında ana para borcu, 150.000,00 ABD doları tutarında para cezası ve 92.424,71 ABD doları tutarıyla birlikte toplam 992.424,71 ABD doları tutarında alacağa müvekkili lehine hükmedildiğini ve 20/05/2020 tarihinde verilen 1 ay itiraz süresi geçtiğinden söz konusu kararın 20/06/2020 tarihinde kesinleştiğini ve icra edilebilir hale geldiğini, davalının söz konusu karara istinaden borcunu ödemediğini, davalının Türkiyede'ki malları üzerinde icra takibi yapılacağından huzurdaki davayı açtıklarını, tenfizin MÖHUK 50 vd. maddelerince düzenlendiğini, tenfiz şartlarını düzenleyen MÖHUK 54. maddenin; "Yetkili mahkeme tenfiz kararını aşağıdaki şartlar dâhilinde verir: a) Türkiye Cumhuriyeti ile ilâmın verildiği devlet arasında karşılıklılık esasına dayanan bir anlaşma yahut o devlette Türk mahkemelerinden verilmiş ilâmların tenfizini mümkün kılan bir kanun hükmünün veya fiili uygulamanın bulunması. b) İlâmın, Türk mahkemelerinin münhasır yetkisine girmeyen bir konuda verilmiş olması veya davalının itiraz etmesi şartıyla ilâmın, dava konusu veya taraflarla gerçek bir ilişkisi bulunmadığı hâlde kendisine yetki tanıyan bir devlet mahkemesince verilmiş olmaması c) Hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması. ç) O yer kanunları uyarınca, kendisine karşı tenfiz istenen kişinin hükmü veren mahkemeye usulüne uygun bir şekilde çağrılmamış veya o mahkemede temsil edilmemiş yahut bu kanunlara aykırı bir şekilde gıyabında veya yokluğunda hüküm verilmiş ve bu kişinin yukarıdaki hususlardan birine dayanarak tenfiz istemine karşı Türk mahkemesine itiraz etmemiş olması." şeklinde olduğunu, görüldüğü üzere yabancı ülke kararlarının tenfizi için kanun koyucunun 4 şart koştuğunu, somut olayda kararı veren----- Ülkesi ile Türkiye arasında 23 Haziran 1994 Tarihli Türkiye Cumhuriyeti ile ----- Cumhuriyeti Arasında Hukuki, Ticari ve Cezai Konularda Adli Yardımlaşma Sözleşmesi Anlaşması bulunduğundan ilk şartın sağlandığını, olayda ki taraflardan birinin ----- ülkesi tüzel kişisi olduğu için ve işin gerçekleştiği yerin ------ olduğu ayrıca taraflar arasında yapılan 01.03.2018 tarihli sözleşme ile de ------mahkemeleri taraflarca yetkili kılındığı açık olduğundan ikinci şartın, söz konusu davanın bir alacağa istinaden olduğu ve ilgili alacağa istinaden kanunlara dayanarak karar verildiğinden ve kamu düzenine aykırılık bulunmadığı açık olduğundan üçüncü şart ve 20/05/2020 tarihli ----Cumhuri...