Yükümlü şirketin gerçekte satın aldığı emtia için fatura almayıp, sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge temin etmiş olması nedeniyle, özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceği hk.
Danıştay 9. Daire E. 2005/2763 K. 2005/2590 T. 4.10.2005 SAHTE VE MUHTEVİYATI İTİBARIYLA YANILTICI BELGE ÖZEL USULSÜZLÜK CEZASI YÜKÜMLÜ ŞİRKETİN GERÇEKTE SATIN ALDIĞI EMTİA İÇİN FATURA ALMAYIP, SAHTE VE MUHTEVİYATI İTİBARIYLA YANILTICI BELGE TEMİN ETMİŞ OLMASI NEDENİYLE, ÖZEL USULSÜZLÜK CEZASI KESİLEMEYECEĞİ HK. 213/md. 353 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Ltd. Şti. Karşı Taraf: .... Vergi Dairesi Müdürlüğü İstemin Özeti: 2000 yılında .... Ltd. Şti., .... Ltd. Şti. ve .... Ltd. Şti.'nden alınan faturaların sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı olduğundan bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı; olayda, yükümlü adına fatura düzenleyen şirketler hakkında yapılan tespitlerin, bu şirketlerin düzenledikleri faturaların sahte olduklarını ortaya koyduğu anlaşıldığından, kesilen özel usulsüzlük cezasında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle reddeden .... Vergi Mahkemesinin 30.3.2005 tarih ve E: 2004/388, K: 2005/127 sayılı kararının; söz konusu faturaların tamamının gerçek mal alımına dayandığı, mal alımı yapılan şirketlerin vergi mükellefiyetlerini yerine getirdikleri, ödemelere ilişkin makbuzların bulunduğu, kesilen cezanın yasal olmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Savcısı ....'nın Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ....'ın Düşüncesi: 213 Sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. fıkrasına göre, özel usulsüzlük cezasının kesilmesi için fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ve serbest meslek makbuzu verilmediği ve alınmadığı hususunun açık, mükellefi bağlayacak ve hukuken itibar edilecek biçimde olayın vuku anında somut olarak tespiti zorunludur. Dosyanın incelenmesinden, vergi inceleme elemanınca yasanın öngördüğü şekilde herhangi bir somut tespit yapılmadığı gibi varsayım ya da kıyas yolu ile ceza kesilmesi hukukun genel ilkelerine aykırı bulunmaktadır. Bu nedenle kesilen özel usulsüzlük cezasının terkini gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: İstem; yükümlü adına 2000 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulmasına ilişkindir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. fıkrasında, verilmesi ve alınması icabeden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması halinde söz konusu maddede ...