Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 2002/3963 · K. 2004/4054
DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

Esas No:2002/3963 Karar No:2004/4054

E. 2002/3963K. 2004/405416 Haziran 2004
büyükşehir belediyesinin gecikme zammı tahsil yetkisi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Büyükşehir belediyesinin devlete ait kdv ve gecikme zammını 6183 sayılı amme alacaklarının tahsil usulü hakkında kanun kapsamında tahsil yetkisi bulunmadığı hk.

Karar Metni

Danıştay 9. Daire E. 2002/3963 K. 2004/4054 T. 16.6.2004 BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİNİN GECİKME ZAMMI TAHSİL YETKİSİ BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİNİN DEVLETE AİT KDV VE GECİKME ZAMMINI 6183 SAYILI AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN KAPSAMINDA TAHSİL YETKİSİ BULUNMADIĞI HK. 6183/md. 51 Temyiz İsteminde Bulunan: .... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Vekili: Av. .... Karşı Taraf: .... Ltd. Şti. İstemin Özeti: Davacı şirket adına hesaplanan gecikme zammının tahsili için düzenlenerek tebliğ edilen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan davayı; dosyanın incelenmesinden davacı şirket tarafından Büyükşehir Belediyesinden ihale usulü ile gayrimenkul satın alındığı, Büyükşehir belediyesi tarafından davacı şirkete satışın yapıldığı tarih itibarıyla katma değer vergisi doğduğu halde kendilerine bu tarihte ödenmediğinden bahisle hesaplanan gecikme zammının tahsili için ödeme emri düzenlenip tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, katma değer vergisinin devlete ait bir vergi ve alacak olduğu ve taşınmazı teslim ed en büyükşehir belediyesi tarafından sorumlu sıfatıyla ödenen katma değer vergisi ve gecikme zammının özel hukuk kurallarına göre davacı şirketten istenebileceği, büyükşehir belediyesinin devlete ait katma değer vergisi ve gecikme zammını 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil yetkisi bulunmadığından, dava konusu ödeme emrinde isabet görülmediği gerekçesiyle kabul eden .... Vergi Mahkemesinin 30.4.2002 tarih ve 2002/338 sayılı kararının; ödeme emrinin yasal olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Danıştay Savcısı ....'ın Düşüncesi: İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ....'ın Düşüncesi: İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar, sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, 20.600.000.- lira ilam harcının temyiz isteminde bulunandan alınmasına 16.6.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. ----------o---------- kanun 6183 madde 6183 51

Atıf Yapılan Mevzuat

auto_textKanun

6183 sayılı 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun

İlgili Mevzuat

§

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun, Madde 0

Benzer Kararlar

DanıştayDanıştay 4. Daire Kararları

E. 2004/1508 · K. 2004/2393

30 Kasım 2004

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 2010/5328 · K. 2014/1413

3 Nisan 2014

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1995/4616 · K. 1996/203

17 Ocak 1996

DanıştayDanıştay 11. Daire Kararları

E. 1999/1142 · K. 2000/1681

20 Nisan 2000

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1994/6166 · K. 1995/3654

26 Aralık 1995

DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

E. 1999/4531 · K. 2000/3644

30 Kasım 2000