Faturada sevk irsaliyesinin tarih ve numarasının yer almamasının özel usulsüzlük cezasını gerektirmeyeceği hk.
Danıştay 9. Daire E. 1999/4806 K. 2000/2709 T. 4.10.2000 ÖZEL USULSÜZLÜK CEZASI FATURADA SEVK İRSALİYESİNİN TARİH VE NUMARASININ YER ALMAMASININ ÖZEL USULSÜZLÜK CEZASINI GEREKTİRMEYECEĞİ HK. 213/md. 352 , 353 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü Karşı Taraf : ... Ürünleri San. ve Tic. A.Ş. İstemin Özeti : Yükümlünün, Katma Değer Vergisi Kanununun 11/a maddesi kapsamında ihraç ettiği mallara ilişkin olarak düzenlediği faturalarda satılan mallara ait sevk irsaliyesi tarih ve numarasının yer almadığının tespit edildiğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı; olayda Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen hususlara ilişkin olarak bir tespitin bulunmadığı, yükümlünün Vergi Dairesi Müdürlüğüne ibraz ettiği faturalardan hareketle dava konusu özel usulsüzlük cezası kesildiğinin anlaşıldığı, bu durumda söz konusu faturaların hiç düzenlenmediğinin kabulünün imkansız olduğu, faturada, sevk irsaliyesi tarih ve numarasının bulunmaması halinde Vergi Usul Kanununun 352. maddesinin II. derece usulsüzlükler başlığını taşıyan 7 numaralı bendi uyarınca ancak usulsüzlük cezası kesilebileceği, bu nedenle kesilen özel usulsüzlük cezasında isabet görülmediği gerekçesiyle kabul eden ... Vergi Mahkemesinin 8.7.1999 tarih ve 1999/308 sayılı kararının; Vergi Usul Kanununun 230. maddesinin 3. fıkrasında, bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgelerin vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılacağının belirtildiği, bu nedenle kesilen özel usulsüzlük cezasında isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülerek bozulması isteminden ibarettir. Savunmanın Özeti: Savunma verilmemiştir. Savcı ...'ın Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'ın Düşüncesi: İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü: Temyiz edilen ... Vergi Mahkemesinin 8.7.1999 tarih ve 1999/308 sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan Mahkeme kararının onanmasına 4.10.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. ----------o---------- kanun 213 madde 213 352 , 213 353