Dijital Yargı

Hukuk Platformu

ANA MENÜ

  • Dashboard

ARAÇLAR

  • Karar AraHybrid
  • Detaylı İçtihat
  • Dilekçe Üret
  • Mevzuat6 tür
  • DoktrinYakında

HESAP

  • Abonelik
  • Hesabım
Giriş YapÜcretsiz Dene
Anasayfa/İçtihat/Danıştay/E. 1998/703 · K. 1999/402
DanıştayDanıştay 9. Daire Kararları

Esas No:1998/703 Karar No:1999/402

E. 1998/703K. 1999/4024 Şubat 1999
ilan ve reklam vergisi
PDF İndir
AI Özet yükleniyor...

Karar Özeti

Belediye gelirleri kanunu'nun 15/5. maddesinde yapılan değişiklikle vergi miktarının üst sınırı 250 liraya yükseltildiğinden ve bu sınır aşılmamak kaydıyla belediye tarafından düzenlenen tarifedeki miktar esas alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerektiğinden, değişiklikten önceki vergi miktarının üst sınırı olan 25 liraya göre hesaplama sonucu karar verilmesinde yasal isabet görülmediği hakkında.

Karar Metni

Danıştay 9. Daire E. 1998/703 K. 1999/402 T. 4.2.1999 İLAN VE REKLAM VERGİSİ BELEDİYE GELİRLERİ KANUNU'NUN 15/5. MADDESİNDE YAPILAN DEĞİŞİKLİKLE VERGİ MİKTARININ ÜST SINIRI 250 LİRAYA YÜKSELTİLDİĞİNDEN VE BU SINIR AŞILMAMAK KAYDIYLA BELEDİYE TARAFINDAN DÜZENLENEN TARİFEDEKİ MİKTAR ESAS ALINMAK SURETİYLE HESAPLAMA YAPILMASI GEREKTİĞİNDEN, DEĞİŞİKLİKTEN ÖNCEKİ VERGİ MİKTARININ ÜST SINIRI OLAN 25 LİRAYA GÖRE HESAPLAMA SONUCU KARAR VERİLMESİNDE YASAL İSABET GÖRÜLMEDİĞİ HAKKINDA. 2464/md. 12 Temyiz İsteminde Bulunan : ... Belediye Başkanlığı Vekili : Av. ... Karşı Taraf : ... Tic. Ltd. Şti. Vekili : Av. ... İstemin Özeti : Yükümlü şirketin ... Belediyesi sınırları içindeki duvar ve elektrik direklerinde bulundurduğu kağıt afişten dolayı düzenlenen yoklama tutanağına göre tarh edilen kusur cezalı ilan ve reklam vergisi ile asma tahsis ücretine karşı açılan davayı kısmen kabul ederek kusur cezalı ilan ve reklam vergisini 1.750.- lira üzerinden kusur cezalı olarak tasdik eden ilan asma tahsis ücretini ise terkin eden ... Vergi Mahkemesinin 19.6.1996 tarih ve 1996/1252 sayılı kararının ilan asma tahsis ücretine ilişkin hüküm fıkrasını onayan, kusur cezalı ilan ve reklam vergisine ilişkin hüküm fıkrasını ise; olayda tarhiyatın dayanağı olan zabıt varakası ile tahminen 500 adet kağıt afiş asıldığı tespit edilmişse de, yükümlü şirket tarafından ibraz edilen fatura ve ilan örneğine göre kağıt afişlerin 20x30 cm ebadında 70 adet el ilanı olduğunun anlaşıldığı, vergi mahkemesince 70 adet el ilanı dağıtıldığının kabul edilmesi yerinde olmakla birlikte, 2464 sayılı Kanunun 15/5. maddesinde yapılan değişiklikle vergi miktarının üst sınırı 250 liraya yükseltildiğinden ve bu sınır aşılmamak kaydıyla belediye tarafından düzenlenen tarifedeki miktar esas alınmak suretiyle hesaplama yapılması gerektiğinden, değişiklikten önceki vergi miktarının üst sınırı olan 25 liraya göre hesaplama sonucu karar verilmesinde yasal isabet görülmediği gerekçesi ile bozan Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 15.5.1997 tarih ve E: 1996/5670, K: 1997/1647 sayılı kararına uyarak davayı kısmen kabul edip ilan ve reklam vergisini 17.500.- lira üzerinden kusur cezalı olarak tadilen tasdik eden fazlasını kaldıran ... Vergi Mahkemesinin 7.10.1997 tarih ve 1997/1208 sayılı kararının; tarhiyatın yerinde olduğu iddiası ile bozulması isteminden ibarettir. Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir. Savcı ...'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi ...'nun Düşüncesi: İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz istem...

Benzer Kararlar

KARARNAME

E. — · K. 92/3278

3 Mayıs 1992

DERGI

E. — · K. —

1 Nisan 2014

KARARNAME

E. — · K. 2000/1692

8 Aralık 2000

KARARNAME

E. — · K. 91/1365

7 Ocak 1991

KARARNAME

E. — · K. 97/10349

16 Aralık 1997

KARARNAME

E. — · K. 2014/5896

10 Şubat 2014